yrþ, f. (d. i. gørj): Hj. Falk, Ark. 3, 89 fg.) arbeit; in: hann-yrf).

yrþe, n.pl. reden; in: heipt-yrþe, kangen - yrþe, sår - yrJ>e.

ýtar, m. pl. menschen: nom. hvar ýtar túnom í .. hQggvask hverjan dag? Vm40*; gen. ýta syner Hqv 28* 147*, ýta sunom Hqv 68* 1372.

-ýþge, f. (ableitung von uþegr, d.i. hugþegr) gesinntheit; in: grunn-ýþge.

yþvarr, pron.poss. (norw. øder, yder, ør, fær. ydur, aschwed. yþar, iþar, dän. eder; got. izwar, alts. iuwa, ags. é^wer,

afris. iuwe, iuwer, ahd. iuwar) euer: m. sg.dat. yþrom syne Skm 22A; acc. yfrvarn flota HHv 26*; pl. acc. yþra .. ljota leiþstafe Ls 291, joa yþra HHII39 *;

6 f. sg.nom. q11 yJ>or ætt Niflunga Br 17*; acc. yfua systor Ohv 2 *; pl. nom. konor yþrar Hrbl 41; acc. tíkr yþrar HHI35* 46*; n. sg. nom. yþvart far Sg 52*; gen. liþs .. yþvars Am 41*; dat. fjQrve

.0 yþro Bm 7*; pl. dat. skipom yþrom HHv 122, beinom .. yþrom Sg 51*; acc. yjjor salkynne Skm 18*.

þá, adv. (norw. daa, far. tå, aschwed. þa, þæ, adän. þa; got. Jmn, alts. tho, ags. f>á, afris. þa, da, ahd. do, duo) 1) auf die Vergangenheit zurückweisend, da, damals: (a) þa vas grund groen grønom lauke Vsp 4*, fórk einn saman, þá varþk villr vega Hqv 472, grey eitt ek þá fann ennar góþo kono bundet beþjom á Hqv 100*, ørofe vetra, áf>f være jqtJ> of skQpoþ, þá vas Bergeimer borenn Vm 292 352, Geirrøfr gekk upp til bæjar .. faþir hans var þá andaþr Orm 13, Geirrøfr konungr åtti þá son tiu vetra gamlan Orm 31, Grimnir drakk af, þá var eldrinn svå kominn, at feldrinn brann af Grimni Grm 34, hvat vantu þá meþan, Hárbarþr (Þórr)? Hrbl 36. 49. 89, hvat vantu þá, fórr? Hrbl 84, illom huge launaþer þu þá góþar gjafar Hrbl 61, hvárke þú þá þorþer fyr hræzlo funne fisa né hnjósa Hrbl 79, góf) Qttoþ ér mankynne þar þá Hrbl 93, liþs þíns værak þá þurfe, Þórr! at ek helda þeire enne linhvito mey Hrbl 94, þik at brøf>r þinom stóþo hliþ regen, ok munder fm þá, Freyja! frata Ls 32*, þá ek mQg of gat þanns mange fiar Ls 35 *, i hanzka fmmlunge hnúkþer þú, einhere! ok þótteska þú þá Þórr vesa Ls 60* (vgl. Hrbl 78), skarpar ålar þótto f>ér Skrýmes vesa, ok máttera þú þá neste naa ok svalzt f)ú þá hungre heill Ls 62*•*, þá vas Þjaze f>eira frænde Hdl 328, år vas alda þats arar gullo .. þa hafþe Helga .. Borghildr boret HHII*, Helgi var f)á at LogafjQllum HHII 12 pr 6, (Guþmundr) reiþ á njósn

p.

á bergit viþ hQfnina, þá hlój)u VQlsungar 15 seglum HHII 16 pr 7, Helgi ok Signin er kallat at væri endrborin, hét hann þá Helgi Haddingjaskati, en hon Kåra Hálf-danardóttir HHII50 pr 4, þá var kominn Beginn til Hjálpreks Bm 2, hét annarr 20 Hjálmgunnarr, hann var þá gamall Sd 4 pr 3, þá mælte Mims hQfoþ .. fróþlekt et fyrsta orf> -Sd 14*, f>á kvaþ þat Gjaflaug Ojbr 14*, þeim hétomk f)á þjóþkonunge es mef) golle sat á Grana bégom Sg 36*, 25 hétom f)á hjóna nafne Sg 67*, ófriþr var þá milli Gjukunga ok Atla Dr 2, Grane rann af þinge .. en þá SigvQrþr sjalfr eige kvam Oþr II 42, þá vas vant vitre (Guþrúno) Am 3 *, þá hykk skQp skipto 30 Am332, krQpp vas þá Guþrún Am 70*, (Fróþi) réf) iQndum þar sem nú er kQlluþ DanmQrk, en J)á var kallat Gotland Ort 4, þá var Kristr borinn Ort 7, J)á var ok engi J)jófr né ránsma{)r Ort 12, J)at er sagt, 35 at þá kvæþi þær (ambáttir) ljój) þau er kallat er GróttasQngr Ort 24; (b) auch in der er Zählung vergangener dinge den fortschritt der handlung oder das eintreten einer neuen begebenheit bezeich-40 nend, dann, darauf: þá gengo regen qII á røkstola Vsp 6*BH. 9* hss. 23* BH. 251 hss., J)á namk frævask ok fróþr vesa ok vaxa ok vel hafask Hqv 141*, fór þá Óþenn at freista orþspeke þess ens al-45 svinna jQtons Vm5*, var J)á GeirrøJ)r til konungs teki nn ok varþ maþr ágætr Orm 14, Oþinn hvarf þá Orm 54 pr 6, vgl. ferner Skm 5. 40 pr 1. Ls 14. 10 pr 1.