g?gn                                                    212                                                      g?r

uden præpos. í. A) í gogn, præp. med dativ (i cod. reg. Edd. altid med o). 1) imod, vega i g. sólu Reg 23, ganga i g. her Vell 28, ganga i g. geirdrótt Gráf 10 ganga i g. syni Brúsa Arn 7, 5, imøde, ganga i g. Atla Akv 33, ganga i g. grami Hák 14; absolut 2) tf/ gengæld, skalt i g. hafa Ski 30, hétu golli i g. Sd/ 21; efter det styrede ord, þessu í g. mun finna LU 74; — taka i g. e-u (= taka við e-u), tage imod noget, ÓTr 2. — B) i gognum, i gegnum (denne form rimbestemt Halli 4, ESk 6, SS, Am 3, 12; med o rimbestemt omtr. 6 gange, Þmáhl, Sigv, Þorm o. s. v., i cod. reg. Edd. skrives altid o undt. Hym 27. 34 [men med o 29]), 1) igennem, med acc. (foran og efter det styrede ord), goðkynning í g. sté Yt 27, leggja e-n i g. Gudr II 38, geirr, skeyti, stendr i g. e-n Am 24, LU 45, mik fló í g. Porm Lv 25, skjóta í g. (skjold) Anon (X) III B 3, í lið g. Pfiam 5, ganga i g. lið Grott 13, ganga i g. ferð Sigv 11, 3, regn drepr i g. serki Pfagr 5, Hogna væðr i g. Arn 3, 14, hagl hrýtr í g. hlifr Merl I 34, hver i g. Hym 27, súlur í g. Hym 29, i g. glerit LU 33, Rognvalds i by g. Sigv 3, 12, stíga í g. golf Hym 29; myrk-við i g. Vpl 1, i g. garða Helr 1, logi hrýtr hus i g. Am 15, i g. reyk ESk 6, 55; om tiden, allan ormsfelli (vetr) i g. Arn 5, 2. — 2) absolut, tór flugu tresk(?) i g. Gudr I 16, breyta alt i g. Halli 4. — Ã