hjald 253 hjalm
kampens adfærd, d. s„ Anon (X) digt om GudL; h-rs eldr, sværd, Þmáhl 10; h-rs svanr, ravn, ESk 1, 2, h-rs orri, d. s., ESk 6, 43, h-rs tranar, d. s., Hfl 11; — h-rs vigatal, opregning af kampdrab, Þorm 1, IS. — Som mandsnavn, Drv (XI) 6.
hjaldrblik, n, 'kamp-glans', sværd, eyðir h-s, kriger, Þham 2, 2.
hjaldrborð, n, 'kampfjÅ“Ã, skjold, h-s viðir, krigere, SturlB 1.
hjaldrborg se hjarlborg.
hjaldrborinn, adj, båren i kamp, h-in hjól Hildar, skjolde bårne i kamp, Sturl 8, 1.
hialdrdrii, n, lkamp-(sne-)byge', pile, spyd, h-s storð, skjold, dettes stirðaurriði, sværd, dettes rjóðr, kriger, Jåtg.
hjaldrél, n, 'kamp-byge', spydbyge, h-s fromuðr Ólhv l.
hjaldrframr, adj, dygtig i kamp, ESk 6, 57.
hjaldrgagl, n, 'kampgæsling', ravn, Hl 20 a.
hjaldrganga, /, kampgang, march, h. vas snoruð þangat, man skyndte sig derhen til kamp, Mark 1, 19.
hjaldrgegninn, adj, villig til (at deltage i) kamp, GullÃ…s 2.
hjaldrgegnir, m, som deltager i, underkaster sig, kamp, Sigv 11, 11; Hildar h., Odin, Húsdr l.
hjaldr-Gng, /, ilarm-Qnå\ Hildar h., valkyrje, kamp, i en urigt. v. /., Þmáhl 9.
hjaldrgoð, n, Harm-gud', (jfr hjaldr), hlifa h., skjoldenes larm-gud, Odin (jfr hneitiknifr), Eg Lv 39.
hjaldrÃss, m, 'kampis', sværd, draga h-is ór sppnum OSúrs 21.
hjaldrkyndill, m, 'kamp-fakkel'', sværd, Hl 34 b.
hjaldrland, n, 'kamp-land', skjold, styrr h-s, kamp, Ingj 2, 3.
hjaldrliðr, m, 'kamp-orm', sværd, Hl 25 b.
hjaldrtnóðr, adj, ophidset, kraftig, i kamp, Sigv 12, 7.
hjaldrmpgnuðr, m, kamp-forstærker, kraftig kriger, Sigv 11, 10; skjaldar h., d. s., Od 10.
hjaldrmør, m, 'kamp-måge', ravn, Hl 25 b.
hjaldrreifr, adj, munter, glad, i kamp, Ht 39.
hjaldrremmir, m, = hjaldrmognuðr, kraftig kriger, Ht 49.
hjaldrrikr, adj, mægtig i kamp, Rst 12.
hjaldrruðr, m, 'larm-træ\ h. hjalma ok skjalda, kriger, Nj 6; v. 1. er hald-, 'holdende træ', hvilket vistnok er det rigtige.
hjaldrseiðr, m, 'kamp-fisk', sværd, Gldr 1 (v. 1. hjaldrskÃð); jfr vébraut og ceski-meiðr.
hjaldrserkr, m, 'kamp-særk', brynje, PI 40.
hjaldrskÃð, n, 'kamp-ski', sværd, urigtigt for hjaldrseiðr, 5. d.
hjaldrskóð, n. pi, 'larm-våben' (hjaldr
ved rettelse), h. hildar mána (skjoldets larm — kamp), Anon (XIII) B 20.
hjaldrský, n, 'kamp-sky, skjold, hirði-draugar h-s, krigere, Anon (XIII) B 17, h-ja Gefn, valkyrje, kamp, Þmáhl 6, h-ja lundr, kriger, Tindr 1, 9.
hjaldrsnerrandi, m, 'kamp-forstærker', som gör kampen hæftig, stærk, fald-Gnáar (rettelse for fold-) h. = hjaldr-fald - Gnáar - snerrandi, hjælm -gudindens, valkyrjens, = kampens, forstærker, Eg Ad 1.
hjaldrstrÃðr, adj, egl. 'kamp-strid, -hÃ¥rd', h. hermðarkraptr, vredens stridbare kraft, ESk 6, 58.
hjaldrstærir, m, 'kampforstærker', kriger, Kuml 2.
hialdrtrana, /, v. 1. til hjaldrs trani, Hfl 11.
hjaldr-Týr, m, 'kamp-Ty', kriger, Ht 53.
hjaldr-Ullr, m, 'kamp-UW, kriger (ved rettelse), HolmgB 1.
hialdrviðr, m, 'kamptræ', kriger, Qrv III 5.
hjaldrviti, m, 'kamp-bavn . (ild)', sværd (rettelse for -viðir), h-a haldendr, krigere, Pmåhl 4.
hjaldrvitjuðr, m, som besøger, kommer til, kamp, kriger, herr h-ar ÞjódA 3, 10.
hjaldrþorinn, adj, dristig i kamp, Hfr 3, 16.
hjaldrbungr, adj, 'kamp-vægtig', som kæmper eftertrykkelig, Anon (XIII) B 19.
hjaldrprr, adj, kamprask, Vell 34, Hfr 4, Ãsldr 26.
hjaldrórr, m, 'kamp-udfører', kriger, Hallv 6.
hjaldviðr se hjaldrviti.
hjald-Viðurr, m, urigtig v. 1. for hald-Viðurr, s. d.
Hjalli, m, træl, H. enn blauði, en træt, Akv 22. 23. 25, Am 61. 63.
hjallr Eg Lv 27 er vist fejl for allr.
hjaltnaðr, adj, hjælmbedækket, h-ar s<?tu (d: valkyrjur) Hak 11, h. jarl ÞKplb 3, 10, h-at lið Qrv VII 1, h. herr ÞKolb 3, 5.
hjalmangr, n, 'hjœlm-mén', sværd, h-s hlœðir, kriger, Nj 9.
Hjalmarr, m, 1) søkongenavn, Pul IV a 3. — 2) sagnhelten H. hugumstóri, Hl 25 a, Qrv IV 1, H-s bani, Tyrving, Herv III 2.
hjalmaskóð, n. pi, 'hjælmødelæggende våben', rettere i to ord, Jorns 20.
Hjalmberi, m, Odin (egl. 'hjœlmbærer'), Gri 46, Pul IV jj 2.
hjalmdrÃfa, /, 'hjÅ“lmbyge', kamp, h-u viðr, kriger, Sigv 13, 7.
hjalmdrótt, /, hjælmbedækket hirdskare, Gudr II 15.
hjalmeldr, m, 'hjœlm-ild', sværd, h-a gildar, krigere, Húsdr 11.
hjalmfaldinn, adj, hjælmbedækket, Haustl 3, Vell 34, Hókr 8, SnH 2, 1, Sturl 2, 2; om et overnaturligt væsen, h-in Ilmr arm-leggjar orma Bjhit 2, 22.