hjalm                                                          254                                                         hjalm

hjalm-Fenrir, m, 'hjælm-ulv\ sværd, h-is holmi, skjold, (J/r grand), PBrun 3.

hjalmgagarr, m, lhjælm-hund', sværd, Darr 3.

hjalmgrand, n, 'hjælm-skade\ sværd, h-s Hoðr, kriger, Hfr Lv 17.

hjalmgráp, n, 'hjælm-hagV, skudvåben, berja fjandr sina h-i Vell 12.

hjalmgríðr, /, 'hjælm-troldkvinde\ økse, Snjólfr 6.

Hjalmgunnarr, m, sagnkonge, Helr 8.

hjalmgpfugr, adj, 'hjœlm-œdel', prægtig af udseende på grund af sin hjælm, h. hilmir fpkull 2.

hjalmgpll, /, brynjenavn, Pul IV t.

hjalmhirðr, adj, 'hjælm-beskyttef, h-ir hausar Sturl 5, 8.

hjalmhríð Eviðs 3 utvivlsomt fejl for -skíð.

hjalmklæði, n. pl, skulde egl. betyde 'hjœlmklœder', j: klæder, der er, består af hjælm(e), j: hjælme, men i sammenhængen, hvor der er tale om en kvinde, passer denne betydning ikke; hilmir hvit-inga (kvinden) gefr h-um lítinn frið, o: ved idelig at bruge dem, Anon (XII) C 35; betyder ordet 'klæde' toj, der svarer til hjælm (for mænd), altså kvindelig hovedpynt (= faldr)? Eller er der tilknytning til no. hjelm 'åsyn\ jfr BHald: hjálm-fagr „cute faciei venusta" og hjálmr „sinciput hominis" P

hjalmlestandi, m, 'hjælm- ødelægger', kriger, Ht 49.

hjalmlestir, m, s. s. foregående, Ht 59.

hjalmnjótr, m, 'hjælm-ejef (eller Njótr = Odin), kriger, HolmgB 13.

hjalmnjorðungar, m. pl, krigere, ESk 6, 55.

hjalmprýddr, adj, fejl for hjalpprýddr, Líkn 12.

1. hjalmr, m, hjælm, hirða skal h-m Hak 17, gefa h-m ok brynju Hyndl 2, á skor h-i Krm 8, búa sal hjolmum Sigv 3, 16> jfr(P) hjalmar aringreypir (s. d.) Akv 3. 16, und h-i, h-um, med hjælm på, Hhund II 7. 14, HHj 28, Hhund I 15, Fåfn 44, Helr 6, Hamd 19, Graf 4, VGl 2, h-i faldinn, hjœlmbedœkket, H hund I 48, Þmáhl 10, Mark 1, 18, faldinn holmfjoturs h-i (=. cegishjalmi) Vell 26, hafa sir á hpfði h-m Sigrdr 14, geta h-m, blive valkyrje, Oddrgr 16, goll-(h)roðnir h-ar Akv 4, steypðir h-ar, hjælme, der hænger ned for ansigtet, visirforsynede, Gudr II 19, grafnir h-ar, hjælme med figurer på, Harkv 19, hlaða (skip) h-um Hfr 2, 1, vig h-um grimt Sigv 1, 5, Peitu h-ar, hjælme fra Poitou, Arn 2, 9. I kenninger, for hoved: h-a stoð Gestr 1 (jfr SnE I 538), h-a klettr Eg Lv 25, — for mænd: h-s pollr HolmgB 1, ÞorgHptl, PKolb Lv 11, h-s runnr Isldr 14, h-s prr GDropl 4, h-s hristir Krm 15, — for kamp: h-a mót Krm 7, h-s hregg Isldr 21, h-s hríð (hrlðvondr) HolmgB 14, Hókr 3, h-s andvaka (s. d.) Þmáhl 6, h-a hríð ÞormÓl 3, h-a dynr Skúli 1, 2 —

for våben: h-s vpndr, sværd, Hl 12 b, h-a skóð Jóms 20 (jfr hreggviðr). — H. huliðs (= huliðshjalmr), hjælm, som skjuler, gör mörkt, skyens navn „i helju", Alv 18. I kenning for himmel: solar h. Arn 7, 1; mulig står h. her i betydning 'tag over høstak, kornstak'. Jfr år-, ey-, goll-, huliðs-, lopt-, vind-, ýgs-, cegis-.

2.  hjalmr, m, blandt sÃ¥ds heiti, Pul IV ddd 2, næppe identisk med h. = kornstak med tag over.

3.  Hjalmr, m, sagnperson, H. (reið Ha-feta, sÃ¥l. ét hds, forvansket i de øvr.J, Pul II 1, — en anden, Ormsþ IV 7; — Islændere i 13. Ã¥rh., H. enn herðiþunni Anon (XIII) B 27. 50.

hjalmreyr, n, 'hjælm-rør (-stængel)\ spyd (pil?), h. flugu hvast Hl 35 a.

hjalmrunnr, m, 'hjælm-træ\ kriger, Anon (XIII) B 20.

hjalmrækjandi, m, 'hjælm-plejer, hjælm-besiddef, kriger, Korm Lv 54.

hjalmrodull, m, 'hjælm-sol\ sværd, Hf l 8.

hjalmrpdd, /, 'hjælm-røst', kamp, h-ar stafr, kriger, Oddr 1.

hjalmsamr, adj, smukt udseende ved sin hjælm, h. jarl PKolb 3, 8, h-t lið Hl 6 b.

hjalmsetr, n, lhjælm-sæde\ hoved, hylja h., skjule sit hoved, drage om uden at sige, hvem man er (incognito), =. fara hulðu hofði PjódA 3, 1.

hjalmskass, n, ihjælm-jættekvinde\ økse, h-a hvessir, kriger, Nj (XII) 6.

hjalmskíð, n, 'hjœlm-ski', sværd (rettelse for hjalm(h)ríð), rjóðum h. Evids 3.

hjalmskóð, n. pl, 'hjælm-mén\ hvad der ødelægger hjælmen, våben, Hfr 2, 2, Lids 6; jfr hjalmskur. Jfr hjalmaskóð.

hjalmskúr, /, 'hjœlm-regrí1, kamp, gera h. Hl 23 b; vistnok fejl for hjalrnskóð, sst. 29 b.

hjalmskædr, adj, 'hjælm-fårlig1, h-ð hríð Hamðis klæða, den for hjælme farlige kamp, ESk 6, 52.

hjalmspennandi, m, 'hjælm-omspændef', heiðar h., fjæld-hjælmens, o: himlens, omspænder, gud, Likn 9.

hjalmsproti, m, 'hjælm-stav', sværd (v. 1. hjalmspjót, urigtigt), verja h-um Hfr 3, 5.

hjalmstafr, m, 'hjælm-stav\ kriger, Reg 22.

hjalmstallr, m, 'hjœlm-underlag', hoved, bera hátt h-11, bære hovedet höjt og kækt Hl 18 a (jfr følg.).

hjalmstofn, m, 'hjælm-stub\ den stub, som hjælmen sidder på, hoved, heill vas karli h. ofan, ovenfra, j: helt igennem, Hym 31; GSúrs 34, Krm 14, Anon (XIII) B 39; bera hart h. Hhard 19 (jfr foreg.).

hjalmstýrandi, m, 'hjœlm-styrer', sunnu h., solens hjælms, o: himlens, styrer, gud, Has 33.

hjalmsvell, n, 'hjælm-is\ sværd, Ht 60.

hjalmtamiðr, adj, hjælm-vant, vant til at bære hjælm, holmreyðar (slangens)