hrør                                                           290                                                            hug

frænders (j: sönners) lig, kogglar frænda h-s (skr. hrærs) St 4, h. fylkis (skr. hrer, hror) Qudr I 5. 11. 12, hondla h. (skr. hrpr) Qudr I8; samme ord og betydning, j: lig, /oreligger sikkert også i; Dyggva h. (skr. hror, hreyr) Yt 7, yngva h. (skr. hrør, hreyr) Yt_6, samt Hogna h. (skr. hrørs, hreyrs) Yt 26; disse steder passer bet. Hig langt bedre end 'gravsted' (j: ordet hreyr Jfr Hkr I 243), som det mulig af afskrivere er blevet blandet sammen med. Derimod kan dette hreyr findes Hál 7: fylkis h. (skr. hror, hreyr), hvor dog bet. Hig' passer godt.

hrørna, (-aða, -aðr), blive affældig (af alder eller svagelighed), h-ar þoll, går (efterhånden) til grunde, fiåvm 50, þornar heimr ok h-ar, verden visner og bliver affældig, Anon (XIII) B 33.

hugaðr, adj, 1) besjælet med (en vis) stemning (mod en anden; af hugr), modig, hverr h. St 14; jfr part. til hyggja, hugðir sem Hogni vas, modige som, Qhv 3, velvillig (mod en), bezt h. e-m Hålfs IX 13. — 2) kær, afholdt, god, som vækker behag, mest vóru mér manna h-ðir Hålfs IX 13, hugðar bœnir Likn 3, smíða hugða drópu Rst 34, geta hugðan hróðr fóms 1; hugat, adv, venskabsfuldt, Kolb l, 4. Kunde mulig også henføres til hyggja som part., men betydningen passer ikke så godt. jfr al-, djúp-, fár-, fróð-, full-, grimm-, harð-, ill-, ítr-, lóm-, mein-, ofr-, ramm-, slíðr-, stór-, svinn-, ulf-.

hugali, adj, tænksom, opmærksom, bagalt ok h-t þjóðans barn Håvm 15.

hugarfár, n, sindsbitterhed, d. v. s. syndig tilbøjelighed, Mv III 5.

hugarprýði, /, mod, djærvhed, Snjólfr 2.

hugarrakkr, adj, modig (måske rigtigere i to ord), Grettis 54.

hugarspeki, /, sjæls-visdom, klogskab, Hsv 148.

hugazmýl, n. pi, troskab, halda h-um við e-n, vise sig trofast mod en i udførelsen af et betrot hværv, Sigv 3, 17.

hugazrœða, /, fortrolig samtale, Grip 14, Frp II 1 (rettet fra hugar-).

hugblaudr, adj, modløs, fej, halr enn h-i Hårb 49, h-um kømr hvergi hjarta at gagni Krm 22.

hugbleyði,/, modløshed, fejhed, af hræzlu ok h. Hårb 26.

hugblíðr, adj, mild, blid i sind, venlig, om Kristus, RKet, om Placidus, PI 11.

hugborð, n, 'sjœlsbord', bryst o: mod, sá parf h., es o. s. v., den må have mod, Porm 2, 3, geta hæst h. PI 18. Ordet findes også i prosa.

hugborg, /, 'sjæls-borg, bryst, h. hjorvi skorin Qudr I 14.

hugbrigðr, adj, foranderlig i sind, svigfuld, mær h-ð við hali Hávm 102.

hugdjarfr, adj, dristig, GpngHr 1.

hugdyggr, adj, 1) pålidelig ved sit sind, mod, modig, Hfr 3, 12, Rst 34. — 2) retskaffen, Hsv 108. 135, EGils 1, 23.

hugdyrr, adj, herlig ved sit mod, h-str

harri Porm 2, 4, V. 1. til hugfærr Ht 39; herlig i sind, Mv II 3.

hugfastr, adj, fast i ens sind, uforglemmelig, h. tregi Qrv IV 6.

hugfratnr, adj, modig, Hfr 3, 16.

hugfullr, adj, modig, djærv, Hym 9, Bbreidv 5, h. konungr Helr 6, h. stillir TorfE 5, h. vlsi Arn 3, 11, jfr Qisl 1, 7, tv 27; h-ir halir Sigrdr 31, h-t hjarta Stúfr 6 (v. L), Hæng VI 2, h-11 hjortu Sigv 11, 3.

hugfyldr, adj, modfyldt, modig, h-ir holðar Gldr 7, Heilv 3, hugfyldir (v. 1.) Norðmenn Steinn 1, 5; PI 41.

hugfærr, adj, mod-dygtig, modig, Ht39.

hugga, (-aða, -aðr), trøste, h. e-n Grip 52, h. skal banns harm hefr beðit Mhkv 28, vætki h-ar Has 38, miskunn h-ar LU 78; h. e-n e-u Am 70, h. hug Has 60, h. hrafn, glæde ravnen, VGl 7, part.: h-endr árflognis, krigere, QSúrs 31, h-endr sár-gamms PKolb 3, 3, h-endr munins tuggu gauks PSær 2, 4; medium: h-izk it hors kar, trøster eder, vær glade, Am 35, h-ask Sigrun Hhund II29; v. 1. til glaðar, Hfl 17.

huggan, /, trøst, PI 9. 31, Gmlkan 1, 2.

huggari, m, trøster, om den helligand, Heilv 17, h. þjóðar, d. s., Heilv 4.

huggóðr, adj, blid i sind, mild, om Kristus, Has 12, Likn 30.

1.  hugi, m, sjæl, sind, tanke, {=. hugr), h. minn es bat Arn 6, 4, launa illum h-a góðar gjafar HÃ¥rb 21; í h-a góðum (v. 1. til hugum) Herv V 20, bregðask í h-a sínum ív 14. Jfr fÃ¥r-, sam-, var- (og full-, ofr-).

2.  Hugi, m, H. enn prúði, jarl (11. Ã¥rh.), Bkrepp 9, Gisl 1, 13.

Huginn, m, navn på Odins ene ravn, (af hugr, tanke), Qri 20, SnE I 142, Pul IV tt 1, — ravn i alm., gleðja h-in Reg 18. 26, Fáfn 35, láta h-in fagna ótu ESk 6, 29, vekja h-ins teiti ESk 6, 4/,'hrægifr h. (drekka saman) Gudr II 29. — I ken-ninger, for ravn: h-ins niðr Pmáhl 3 — for kriger: h-ins fetrjóðr Arn 5, 5, h-ins munnrjóðr ESk 6, 13, verðbjóðr h-ins ferðar Tindr 1, 4, h-ins vára mpgnuðr Eg Lv 26, — for lig, blod: h-ins barr Hhund

I 54, h-ins ferma ESk 12, 6 (jfr harmr); h-ins drekka PSær 2, 2, h-ins jól Grani 2.

Hugi, /, ø ved Söndhordland (Norge), Pul IV bbb 1, umbgorð H-ar, havet, ESk 13, 11, grunnfoll H-ar Ht 19.

huglauss, adj, modløs, fej, h-s dugga Korm Lv 54; Orv VI3; komparativ Hålfs IX 2.

hugleikinn se leika 3 fin.

hugleysi, n, modløshed, fejhed, Hæng

II  7.

hugljúfr, adj, mild i sind, god, Mv II 4.

huglognir, m, navn på sværd (egl. 'den der svigter tanken', eller 'den der besnærer sjælen'), Pul IV15; v. 1. húð- næppe rigtig.

hugmóðr, adj, modig, PKolb 2.