kýr                                                             354                                                            kptt

nom. eller acc?) Lok 23, k. kollótt, ko uden horn, i fuglegåden = rjúpa (køer benævnes ofte således), Qát 3.

Kýrfjall, n, f/æld i Oplandene (Norge), á K-i Játg.

kyrhvalr, m, en hvalart (v. I. bur-, der mulig er rigtigere), Pul IV y 2.

kýrr, m, 1) okse navn (synes at være mase. til kýr), Pul I b (v. /., se Hýrr). — 2) sværdsnavn (eller kyrr ?), Pul IV l 2.

kæfir urigtig v. 1. til hoefir, s. d.

1.  kæra, /, egl. 'elsket kvinde', sÃ¥ 'hustru' i alm., k. hilmis, fyrstens hustru, Katr 23, k. hans Mv II3, k-an varð kviðuð Mv II 10. ffr dyggðar-.

2.  kæra, /, klage, með ópi ok k-u LU 84.

3.  kæra, (-ða, -ðr), klage, besvære sig, ef þú k-ir SnB II226, hafa satt að k. Vita 21, angr k-andi Od p 53.

kærir, m, en som har sager med en anden at afgöre, om en fyrste, k. Norð-mæra Sturl 5, 19.

kærligr, adj, = kærr, kær, kærlig, om Kristus, Mv I 3.

kærr, adj, kær, elsket, k. keisara Sigv 10, 10, k. vask harra Ht 68, k. goði ESk 6, 22, k. drótni LU 90, enn k-i Kristr LU 46, Maria, k-ust af miskunn LU 91.

kæti, /, glæde, munterhed, SnE II 232.

kæna, j, en lille båd, Pul IV z 3; som tilnavn (til Frirekr), Pskakk 3.

kænn, adj, klog, betænksom, k. lofð-ungr Hl 40 b, k. konungr Hfr 3, 29, k. hofðingi Kjolb 1, 4, k. yngvi Od 9, k. jpf-urr mána Ã