lát
361
lát
láÃa, (lét, látinn; om forkortelse af vokalen i lÃ¥tum se Skjspr 99), fra grundbetydningen 'at give efter, være uvirksom' udledes alle ordets betydninger, 1) lade, finde sig i at noget foregÃ¥r, bevirke at noget finder sted, med infinitiv, en þik Atli raun eigi 1., vil ikke tillade dig, Sigsk 58, ef bindask lætk Pry 17, 1. jó til jarðar taka Ski 15, 1. jó troða Hhund II 49, 1. rinna Hyndl 5, Ghv 18, Akv 32, 1. e-n eptir sitja Hhund I 51, 1. ulfs fpður sitja Lok 10, 1. e-n liggja FÃ¥fn 29, l e-n bua i beits stafni HHj 14, 1. e-n komask á braut FÃ¥fn 36, 1. letja sik Sigsk 43, 1. orð búa à brjósti Gróg 16, 1. e-n ráða svefni Sigrdr 28, lptum barfar ráða Sigsk 44, 1. fast vesa HÃ¥vm 130, hvat lætr fylgja Helga nafni HHj 7, 1. sÃga brýnn HHj 19, 1. son fara Sigsk 12, 1. lukla hrynja Pry 16. 19, 1. á flet vaða Akv 10, 1. e-n svelta Sigsk 11, Qudr II 3, 1. fley fljóta Hhund II 5. 6, 1. hjor standa Vsp 54, 1. mann vita e-t HÃ¥vm 117, 1. fpður fregna Sigv 11, 7, 1. á lesti lifa Ãþróttir Am 67, 1. hefnðir verða Oddrgr 19, ek læt hlýða mér óprýði Pstf 2, 1, Rata munn létumk (= lét mér) rúms fáa Hávm 105, 1. sér lika gjafar Mark 1, 26, 1. dreyra 6r skylihpggum Ragn VIII 1, 1. Hugins nið njóta' (nás) Pmáhl 3, 1. njóta lausnar LU 57, 1. himin-rÃki opnask ESk 6, 16, lætka meyjar hlæja Hárekr2, 1. styðja Gjúka niðja Rdr 6, 1. e-n falla, deyja Hárb 15, Brot 10, Haustl 18, Hfr 2, 9, 1. ból brotna Sigv 1, 10, jarl lét drÃfa undan PjódA 1, 3, Gerðr lætr skolla við mér Hhard 3 o. s. v., (i nogle af de anførte tilfælde kan 1. næsten betragtes som omskrivende, især med de intransi-iive verber), I. hauka drekka Am 2, 14, 1. dag prýðask ESk 6, 31, 1. (god) byggva vé VelL 16, 1. skeiðr sneiða lunda voll Sturl 3, 6, L goll gefit verða Vpl 22, 1. helfarar verða veittar Jorns 34, 1. brenna blóthús Rst 9, 1. stýfa hendr Mark 1, 8, 1. stjplu stúpa upp Harkv 10, 1. e-t lÃða, lade noget fare, lade noget ugjort, Mhkv 6, 1. sitt kyrt vesa Krm 27; med inf. medii, 1. nemask Grip 23, 1. segjask Am 31, 1. gefask Sigsk 36, 1. sveltask Oddrgr 19, 1. skreiðask H hard 2, 1. sigask Haustl 4, 1. berask ESk 6, 2, 1. pinask LU 62 (i alle disse og lign. eksempler betegner 1. 'en finden sig i' at noget sker, vederfares, subjektet, transitivt eller intransitivt); — infinitiven kan ofte udelades, 1. hpfði skemra (verða) Hym 15, FÃ¥fn 34, 1. flaust (o: sigla) f haf Steinn 3, 5, 1. Gjallar vpnd heima, lade blive hjemme, Sigv 12, 27, 1. holm sér at skildi (j: vesa) Harkv 10, 1. sein (j: verða) at munni Mhkv 24, 1, vé sonn (j; verða) Vell 15, 1. pat (o: verða) Hfr Lv 23, Ã