lið                                                              371                                                            ligg

ópnis 1-um, / benene (benpiberne), Fj 18; = arm i guldkenninger: hanga-leygr 1-ar Halli, 1-ar eldr Vigl 23, 1-ar sker Ht 46. — 3) slægtled, kasta trega i alla 1-u virða Leið 10. — Om gen. liðs se følg. Jfr ulf-.

2. liðr, m, = linnr (s. d.J, slange, orm, Merl II 17, jfr Pul IV qq 4. Tvivlsomt er liðs (f. linns) Hl 10 b; mulig er liðs at henføre til 1. liðr' (liðs /. liðar yngre form). Jfr randaliðr, se ved linnr.

lidrcekjandi, m, som plejer, benytter hjælp, hjalms 1., som beskytter sig med hjælmen, kriger, Ód 14.

liðskelfir, m, (fjende)skarens forskrækker, skrækindjagende modstander, om kong Magnus barfod, Qisl 1, 17.

liðskjalfar, Akv 14, kan ikke stå for hliðskjalfar, da 1 (ikke hl) her er hovedstaven; det er mulig af et liðskjplf 'mandskabs-har; da sammenhængen er forstyrret, er det umuligt at sige, om formen er gen. sg. el. nom. (acc.) pi.; jfr Brate i Namn och Bygd I 103 ff.

liðskjalfr, Fj 34, snarest personnavn (dværgenavn), men formen er usikker (lið- el. líð-?).

liðskostr, m, mandskab, som står til ens rådighed, eigi gaztu 1-t lágan Arn 2, 5.

liðsmaðr, m, mest i pi, kriger, Arn 6, 15, ÞjódA 2, 1, Ód 22.

liðstórr, adj, dygtig til hjælp, om Kristus, Pet 16 (i øvrigt en rettelse, for det umulige liðsljór).

liðveliandi, m, mandskabs-vælger, anfører, Ingj 1, 5.

liðþroti, adj, manglende mandskab, verða 1. Sigv 13, 19.

Lidda, /, by i Judæa (nu Ludd), Pét 54.

lifa, (-ða, -aðr), 1) leve, Ptjald, Sigv 11, 6, meðan fjor 1-ir Ski 20, hyggjask ey 1. Håvm 16, 1. XvagTHåvm 50, Steinarr 1, 1. i Krists holl BSk 6, 11, jfr 63, 1. í hárri sœmð LU 91, 1. framla, føre et fremragende liv, Ht 4, 1. sæll Oddi 2, lif heill Grip 17, 1. lauss, fri, ubunden, Fåfn 8, 1. sœmðarorðalauss Fj 3, 1. ánauðr „Da-nir", 1. bazt Håvm 48, 1. óþarft Sigsk 64,

I.  at holdi, efter kødets lyst, Merl I 57, 1. at munum sinum Oddrgr 34, 1. læknar, som læger, HÃ¥vm 147; 1. langan aldr Lok 62, 1. kveld eptir kvið norna, leve en aften udover, Hamd 30, 1. ok deyja Sigv

II,  18; 1. at e-m, leve hos, sammen med, en, Hhund II18, 1. við bat lik, leve sammen med den skikkelse, HÃ¥vm 97, 1. við lost, leve ved, sammen med, fejl, leve brødefuldt, HÃ¥vm 68, 1. við sútir Oiz 2, 1, 1. fénaðar lífi, føre kvægets liv, leve som kvæg, Merl 155. — 2) bestÃ¥, meðan pld 1-ir, medens verden bestÃ¥r, Vsp 16, Grip 23 o. s. v.; være fremdeles i live (efter at andre er døde), 1-ið einir ér þátta ættar Hamd 4, pat eitt 1-ir ÞHjalt 2, 1. eptir, d. s., Valg 9, Am 54; bestÃ¥, leve, om ord og ry, þróttar orð 1. Hfr 3, 2, lof

mun æ 1. Ht 96, atkvæði 1. Hard 3, 1. mun pat Anon (X) II B 9. med eptir, þrámæli mun 1. eptir Am 105. — 3) overleve, med acc., auðr 1-ir e-n Ragn VI 1. — 4) leve, nære sig, 1. við vín, veiðimat Grí 19, Hym 16. — 5) være i fuld kraft, létu 1. íþrótta (f. íþróttir?), viste deres fulde kraft Am 67. — Part. 1-andi, / religiøs betydn., 1. guð LU 57, 1. brunnr LU 25, 1-anda vatn Gd 2, 1. ljós LU 22, 1. prýði, om jomfru Maria, Gd 28, part. pass. lif-aðr / samme betydn. som part. aet., betra es lifðum an sé ólifðum, Håvm 70.

Hfinn, part. til et ellers ikke forekommende *lifa, leif, levende, lifna myndak kjósa Hhund II 29, sem lofðungi lifnum myndak, sst 47.

lifna, (-aða, -aðr), blive levende, leve op, Bragi 1-aði, / en forvansket sammenhæng, St 3.

lifnaðr, m, (-ar), levevis, 1-ar smiðr, om den hellige Rusticus, 1. betyder her vist helligt (eneboer-)liv eller kloster-liv?, Heil 11.

Hfr, /, (-rar), lever, svins 1. soðin Guðr II23, rex Ijossa 1-ra, spøgefuld betegnelse for en, der har med tran og garvning at göre, Anon (XIV) 2.

lifra, /, søster, 1. ulfs, om Hel, Rdr 9.

lifri, m, broder, Pul IV j 8, Merl II 53.

liggja, (lå, leginn), 1) ligge, være i liggende, hvilende, stilling, om mennesker og dyr, 1. heima Vigf 2, 1. nær gauri, ved hans side, Korm Lv 60, 1-jandi ulfr Håvm 58, ulf sék 1. Lok 41, hapt så 1. Vsp 35, 1. i lyngvi Fåfn 21. 28. 29, 1. á Gnitaheiði Grip 11, ormar 1. und aski G ri 34, 1. of menjum Fåfn 16, 1. á arfi Fåfn 18; om syge eller affældige, 1. I kor Gudr II 44, 1. borin verkjum Oddrgr 4\ 1. kvaldr LU 99, 1-jandi drakk Yt 16, jfr 1. úti, måtte opholde sig, sove, ude i det fri, GDropl 5, være ude på søen, 1. uti herskipum Hå-rekr 1, i. viggjum Graf 9, — om sårede, dræbte, begravede, 1. í fjprbrotum Fåfn 21, 1. í blóði Hamd 23, 1. halfdauðr Hym 37, 1. hoggvinn Gudr II 7, 1. veginn Yt 12, 1. dauðr Hfr Lv 13, Jorns 40, valr of lå Hfl 3, valkostr lå Arn 2, 13, 1. lifsvanr fyr e-m PTref5, jfr 1. eptir Hast 1, BSk 6, 60, Asms I 4, abs., lógu landsmenn gnógir Valg 8, komask braut eða 1. hér Porm 2, 20, frák 1. hundruðum Krm 11, 1. und kló flagðviggs PSkall 1; være begravet, hér liggr skald Hhal, herkonungr liggr haugi ausinn Yt 36, 1. und lagar beinum Yt 31. — 2) om andre og døde ting, ligge, befinde sig, auga liggr i liki Korm Lv 7, sverð liggr á grundu BSk 6, 48, mæki sék 1. G ri 52, svetð veitk 1. H Hj 8, liggi járn enn í milli Sigsk 68, (sverð) liggr i volum Fj 30, skjoldr 1. yfir Bdr 7, járn 1. at leggjum Ry 5, hjarta liggr í hendi, á bjóði Akv 21. 23. 25, fipsur liggja fyr eggju Skall 3, dregg liggr i skeggi Eg Lv 35; skip liggja i grindum Hhund I 50, herskip lógu Sturl 3, 16, dýnur lógu GSúrs 23; eitr liggr of hjarta-

24*