tnik
405
min
þorf Hávm 148, Sigsk 44, m-il miskunn Lil 2, meiri þrifnuðr Arn 2, 1, ástráð m-it Hym 4. 30, Fa/n 35; meira megin Fa/n 22, mest manna val, udvalg af de störste mænd, Hyndl 11. 16. — 6) vanskelig, m-il for Sigv 3, 13. — 7) storsindet, af miklum hug Sol 70. — 8) absolut, mikit eitt skala gefa, kun små gaver behøver man at give, Håvm 52 (eller: lutter store gaver behøver man ikke at give, J/r B. M. Olsen, Arkiv XXXI, 63), vald m-ils Hårb 25, m:ils vant Hamd 27, mjór es m-ils visir Ótt 4, 1, þats varðar miklu ESk 6, 8, miklu hnugginn Qri 51; mér myndi þikkja m-it, mærkeligt, Kolb 2, 7. — 9) Dat. sing. hyppig med komparativ, 'langt, m-u betri Vpl 27, m-u verri Hym 19, m-u meiri HH/ 32, soemra m-u Hhund I 45, II 23, m-u hærra Lil 43, m-u heldr Korm Lv 37, harðara m-u1 Brúsi; med superlativ, m-u mest Hhund I 50, m-u fegrst Få/n 40, m-u lengst Sigv 13, 20, vildastr m-u Sigv 3, 7, makligast m-u Nj 15; m-u mest Korm Lv 21. — meiri hlutr, over halvdelen, störste delen, Korm Lv 25, H/r 3, 17; et meira, adverbielt, /remdeles, VQl 11; mest mitt lif, den storste del a/ mit liv, VQl 11, hitt vas mest orð, det almindeligste, H/r 3, 4, hann vas mest gótt manna, han var det störste gode, den bedste, H/r 3, 29, es bykkir mest at vita Hårb 5, et mesta, adverbielt, i stærkest grad, meget kra/tig, Svert 2; mest, adverbielt, alls mest, allerstærkest, ESk 6, 63, (vógu) mest morgin, de kæmpede stærkest om morgenen, Am 53, undrask mest Am 12, j/r 56, ganga mest framm Sigv 12, 12. — Gen. sing. trækkes sammen med /ølgende til (der da bliver til ti, j/r hølzti), mikilsti, altfor, m. snimma, alt/or tidlig, Håvm 66. J/r afla-, all-, borð-, fé-, firin-, full-, of-, prýði-, veg-, þrek-, æðru-ærsla-.
mikillæti, n, overmod (a/ mikillátr, j/r láta mikinn), Sol 66.
mikilsti se mikill, slutningen.
mikilvirkr, adj, som arbejder meget, udretter meget, m-k à sér Hólakirkja Gd p 23; næppe 'opført på en storslået måde\
Mikjáll se MÃkáll.
mikla, (-aða, -aðr), göre stor, kra/tig, goð m-ar e-n ESk 6, 67, lát eigi metnað m-ask (v. I. magnask) Hsv 30, rnorð m-aðisk lv 40.
Miklagarðr, m, Konstantinopel, Bplv 2, ESk 6, 53, Mark 1, 30, Rv 31, Gyd 2.
mildgedr, adj, gavmild a/ sind, Yt 37, Arbj 16.
mildi, /, 1) gavmildhed, gefa af m. Hskv 2, 11, mega e-n m. (dativ), overgå en i gavmildhed, Steinn 3, 17, m. mildings Rst 12, af mestri m., af m. binni Sturl 3, 2. 21, njóta Óláfs m. ESk 6, 66. — 2) mildhed, godgørenhed, m. sterkr Mlag 2, m. mætr PI 40, Alpost 13; m-in sjálf, Kristus, Lil 67, jom/ru Maria, 95, valdr m., den hellig ånd, Heilv 9, m.
megnuð Mdr 20, mjúk m. Gd 9. 65, blessuð m. Gd 10; gæzka ok m. Hsv 146. I enkelte til/ælde er det ikke let at skælne mellem de to betydninger. J/r fé-.
mildingr, m, 1) gavmild mand (j/r SnE I 532: prr maðr heitir m.), Pul IV j 3, m-a sjot Arbj 2. — 2) /yrste, konge, Pul IV hh 2, HHj 19, Hhund I 19. 26, Arn 2, 8. 18, Mark 1, 12. 18, ESk 6, 36. 46, i pi. Merl 143, Grå/1 (ved rettelse), mætr m. Sindr 1, m. Horða ESk 6, 39. — I kenninger, /or gud: m. aldar ESk 6, 58, m. dýrðar Leid 23, m. bragninga Nikdr 2, m. heiða tjalds Likn 12, m. mána ranna SnE II 236, m. mána foldar Gd 4, Pét 48, m. sunnu skeiðs Gd 66, alene om gud, Kolb 2, 9. 10, — for jætte, hella m., mål hella m-s, guld, Sigv 12, 2. — Urigtig v. 1. /or miðjungr Haustl 8. — J/r auð-, hlym-, hodd-, yfir-.
mildiverk, n, mildheds gærning, god gærning, Gd 46. 72.
mildleikr, m, mildhed, miskundhed, Lil 83.
mildliga, adv, mildt, blidt, skfna m., Mey 2.
mildr, adj, 1) gavmild, Håvm 39, Helr 2 (v. 1. om Brynhild), (modsat gløggr) Sigv 2, 2, m-ir menn Håvm 48, Eg Lv 41, in mildri (kompar.) Eskål 2, 2, m. gramr Rst 4, m. malmrunnr GSúrs 14, mild snót Ragn II 2, mild pld Arn 5, 20, milt hjarta ESk 11, 8, Kraki enn m-i Isldr 21; — med gen., m. matar Fj 4, m. mætra hringa Sigv 5, 7, m. unnar bliks ESk 6, 33, m. fremðar Porm 1, 9, frægðar m. Anon (XI) Lv 14, dýrðar m. Leid 14; villig til, m. morðs PjódA 4, 9, m. ógnar Stú/r 4, m. styrjar ESk 9, 2, m. hildar Hl 12 b, m. heiptar ESk 6, 32, m. hervigs Sturl 6, 5, m. mensku, som gærne viser sin bravhed, h 14; — med af, m. af burptum Hsv 113. — 2) mild, blid, gekk mild fyr kné Oddrgr 7. — 3) from, mild mær Has 19, m. meginfjolði holða ESk 6, 4, om gud, Lil 48. J/r al-, auð-, bragð-, bpð-, dáð-, fé-, gjaf-, gjof-, goll-, grið-, gunn-, happ-, heið-, heipt-, hodd-, hregg-, hring-, jafn-, koss-, leik-, megin-, 6-, ógn-, skil-, tir-, veðr-, veg-, vell-.
1. milska,/, blanding, blandingsdrik (a/ mjød og øl?), m-u (v. 1.) drykkir mjukir Gd 71; morðhauka m., blod, Hl 26 b.
2. milska, (-aða, -aðr), blande, mitt nafn m-az fyr bér, mit navn blandes, bliver utydeligt(P), /or dig, Pét 25.
minjar, /. pi, minder, mindetegn, hafa daprar m. at dauðan ver Sigsk 54, andaðs drúpa m. mest Mhkv 21, m. skorungs lifa Ingj 2, 1.
minka, (-aða, -aðr), /orminske, /orringe, huggun mun m. pinn trega PI 9, svá at pitt m-isk megin Hsv 83, sœmð ok vald pitt m-iz aldri Lil 26.
minn se minn.
minna, (-ta, -tr), 1) erindre (trans.), mindes, absolut, hefk pik nú mintan, nu