ræs 474 rodd
stedkommer, volder, fjendskab, Odin, Eg Lv 15 (jfr veig), rógeisu r., kriger, Sindr 8, Qltimr 1, 2, r. brodda ferðar Hallv 5. — 2) uden gen., konge i alm, fyrste, Pul IV hh 3, Reg 14, Hhund I 17, Hák 15, Sigv 1, 5. 10, 10. 12, 4, Rst 16. 28, Qldr 5 o. s. v., r. enn reginkungi Hamd 25, r-is rekkar Eskål 2, 1, HHj 18; r. Sygna, norsk konge, Hfr Lv 10. — I kenninger for gud: r. lopts Qd p /, r. regnhallar Has 28, r. rpðuls bús Has 59, r. rpðla býs Likn 19, r. roðla skrins Katr 39, r. roðuls EGils 1, 11.
1. ræda, /, tale, lÃðr hver r., fÃ¥r ende, Am 20, þessi r. Hyndl 45; fortælling, slyngva r-u I brag, ved sin fortælling bevirke, at den indsættes (som afsnit) i et digt, ESk 6, 45. Jfr hugaz-.
2. rœða, (-dda, -tt), tale, rpskr tók at r. Am 54. 90, ræddu ok rýndu Rþ 11, r. hugat mÃ¥l HolmgB 7, r. við e-n Harkv 1 (v. I. til dÅ“mði), Vpl 39, Qudr II 5, r. of e-t Hamd 19, Korm Lv 12, Mhkv 15, PI 52, LU 38; rÅ“dda ek lÃtt við reglur Eddu ráðin min, jeg har ikke rÃ¥dspurgt Eddas regler med hensyn til min plan, Qd p 2.
rœði, n, åre, rétt r. ÞjódA 4, 20, skafit r. Þór, veifa r. Hym 25, r. skjalfa Ht 75; tolu r., talens åre, tungen, Ht 81, benja r., sværd, Hl 33 b,
rœðinn, adj, snaksom, Ólhelg 5.
rœgja, (-ða, -ðr), bagvaske, LU 49, E Gils 2, 1; r. goð ok guma Lok 55.
rœkð, /, pleje, omhu, "launa r-um Gisl 1, 7, r. ok elska Hsv 50. Jfr dróttin-, of-.
rœkðarmól, n. pi, venlige, omhu visende ord, Mberf 5.
roekilundr, m, 'plejende træ\ randar lauks r., kriger, Vell 9, r. randfárs, d. s., Hfr 1, 1.
rœkimeiðr, m, s. s. foreg., randar hots (sværdets) r-ar, krigere, Grett 2, 6, r. randa liðs, d. s., Hfr Lv 2.
rœki-Njprðr, m, 'plejende Njord', randa rjóðvendils (sværdets) r., kriger, Ht 13.
rækinn, adj, omhyggelig, dygtig, r. at isarnleiki Sigv 12, 14. — Jfr dul-, ó-, veg-.
rÅ“kir, m, 'plejef, en der viser stor omhu for noget, r. ráfáka, søfarer, Ulfr Lv, r. randa linns (sværdets), kriger, Porm 2, 15, Hlakkar móts rauðbrÃkar r., d. s., Vell 16, r. brimu, d. s., Qrettis 22, r. dáða, brav mand, Heinr. — Jfr snar-.
rœkja, (-ða, -ðr), 1) røgte, pleje, vise omhu for, r. likama sinn Hsv 111, r. orð e-s Has 55, r. ætt sina Hsv 3, r. e-n Hsv 112, r. e-n með hæra valdi, hæve en, løfte en med {= upp hefja), Gd p 38, r. hylli e-s, gore sig umage for at opnå (og beholde), Hsv 107, r. linklæði, sörge for, bryde sig om, Am 16; ek r-i litt, bryder mig lidt om, Hróm 2, Gunnl Lv 6, þótt bat litt r-ak, uagtet jeg bryder mig lidt derom, Am 97. — 2) tage sig af, udføre, r. almþing Porm 1, 10, r. heiptir manna, imødegå og straffe, Porm 1, 7; r. áleitni, göre sig skyldig i, Hsv 89; — hvat r-ir þik Ragn X 2 skulde betyde: 'hvad væk-
ker din omhu1, men her er bik vist fejl for þú, da udtrykket er enestående. — Part. præs. bruges i kenninger, r-jandi reggs Porm 1, 15, r. linns fróns EGils 1, 19, jfr hjalm-, lið-, veg-.
rækta, (-ta, -tr), s. s. det foreg., vise omhu for, r. móður Mgr 27.
rœma, (-ða, -ðr), berömme (af rómr), kun i part. pass. gjpfli rœmðr Gldr 9.
rœsinaðr, m, 'prægtig drage', rausnar r., drageskib, Gldr 2 fræsi- jfr Aasen røseleg 'stor, anselig, fremragende", hvis ikke dette går tilbage til hræsiligr); jfr roesimaðr / prosa.
roeta, (-tta, -ttr), bringe til at slå rod, plante (af rót), hæting ef bol r-ir, denne sætning (linje) må snarest forstås uden syntaktisk forbindelse med foregående linje (hætta verðr á hættu), idet til hæting må underforstås er, 'det er h.', der foreligger en trussel, noget der truer, fare, 'hvis ulykken slår rødder", rætir er så_ r~n upersonl, bol acc, SnE II 218. "^^#
rpð, /, l)c rad, række, geirvangs raðar,^$ skjold-rækker, de skjoldbevæbnede kri-y*<m gere (opstillede). Hfl 5. — 2) langstrakt (morœne-)ryg, á raðar broddi Yt 31; herhen synes at høre, svarðar r., hovedhudens 'ryg\ land, hoved, dets garðar, hovedbånd, dettes Qerðr, kvinde, SnSt 4, 7. — 3) ø-navn, Radøen (Nordhördland), Pul III 3, IV bbb 3, Raðar lindi, havet, ESk 13, 11. — 4) skib, Pul IV z 2.
rpðulgrund, /, 'sol-land', himmel, sikl-ingr r-ar, gud, EGils 1, 21.
rpðull, m, sol, Pul IV gg, r. máttit hlýja Sigv 12, 15, r. náðit skina ESk 6, 19, r. skinn Sturl 3, 20, sem r. renni upp i \ heiði Am 2, 17, så bjartr r., om Kristus, \ ESk 6, 2. — / kenninger, for skjold: I barðraukns r. ESk 6, 53, — for sværd: I r. randa Likn 6, valbastar r. ESk 6, 43, | Gondlar r. Qiz 2, 1, — for guld: r. sævar | Ht 17, — for oje: bruna r. EGils 1, 33, 1 — for gud: r-s tyggi ESk 6, 9, r-s ræsir 1 EGils 1, 11, roðla gramr Kolb 2, 9, rpðla 1 pðlingr Has 16, oðlingr himins rpðla Pjsk 1 2, — for himlen: r-s rann Has 10, r-s bu 1 Has 59, roðla býr Likn 19, roðla salr 1 Leid 33, roðla skrin Katr 39, r-s setr ESk 1 6, 3, r-s braut Gd 56, r-s tjald Herv III 1 //. — Jfr alf-, bjúg-, brim-, djúp-, fagr-, 1 far-, haf-, himin-, hjalm-, if-, morð-, mót-, 1 unn-. " I
R9ðulsfjpH, n. pi, sagn-lokalitet, HHj 43. i
Ryðulsvellir, m. pi, sagn-lokalitet, HHj 6. 1
rpdd, /, stemme, lyd, Krists r. PI 37, 1 stilla r-u, modulere sin stemme, tale, Vpl 1 16, kalla kaldri r-u Akv 2, r. engils LU 55, I hafa reina r., have en hingsts stemme, I ved sin stemme at vise sin gejlhed, HHj 1 20; r. fogls Harkv 2; — vazt-undirkúlu i (stenens) Ã