snyt

524

sonr

snytrir, m, som gör en klog, bibringer en et hojere kulturtrin, 'kulturbærer, kultur/orøger', af snotr, hapta s. fv. 1. snyrtir), Odin, Haustl 3, þjóðar s., Hakon jarl, måske som den der søgte at holde liv i hedenskabet, Vell 12, aldar s. Merl II 20.

snýja, (sný, . . . j/r snivinn), sne, upersonlig, snýr á Svplnis v£ru Eyv Lv 12, sóknar hagli snýr á ógnar £ru Ht 62, men hagl snýr á heiðar OOdds 2.

1.  snýta, (-tta, -ttr), egl. 'snyde', láta e-n s. blóði, lade en snyde blod, o: dræbe en^Orv IX 66, absolut i samme betydning, snýtt hefr sifjungum Am 85.

2.  snýta, /, ussel person, veslar s-ur Qrv VII 16 (v. L).

snæðingr, m, måltid, mad (af snáð), s-s port, munden, Qrettis 22.

Snæfjoll, n. pi, sagnlokalitet, Hhund I 8.

snæfugl, m, 'snefugl', snespurv, Pul IV xx 7.

Snægrund, /, 1) 'Sne-land', Island, isldr 3. 17; vistnok også ESk 12, 9.

snæhvitr, adj, snehvid, s-tt silfr Am 70.

Snækollr, m, nordmand (11. årh), Qrettis 22.

snær (eller snjár og snjór, se Skjspr 28), sne, snivin „snjóvi" Bdr 5, þaðan koma „snjóvar" Hyndl 42. — I kenninger for sølv: sjóðs s. ESk 11, 7, s. skala ESk 11, 8 (jfr SnE I 402). — Jfr digul-snjár.

snæra (eller snæra?), /, ild, Pul IV pp 4 (skr. snera).

Snævarr, m, sagnperson, Högnes sön, Am 30.

snæfr, adj, rask, dygtig, snæfir and-skotar Hrólfs 6 (vistnok fejl for snæfrir), s-rir vinir hvárskis Ólhv 2, 4, snara s-rt (adv), om en due, Od 13. jfr all-, of-.

snoefugr, adj, rask, kraftig (jfr foreg.), s-gir kjólar Hhund I 49, draga segl upp s-gum hpndum Vpls 10.

snæri, n, 1) bånd, tov, på et spyd (jfr snœrispjót, snœridarr), halda spjóti 1 s. PjóðA 1, 21, grípa í bug s-um Jorns 27, fáa i s. Am 44. — 2) skibstov, s-is vitnir Hfr 3, 16. — 3) fiskesnöre, týna s-um sínum Gd P 53.

snæridarr, n, rem-spyd, spyd med rem i (hasta ammentata), PjódA l, 10.

snokta, (-ta, -t), hulke, ondin s-ti LU 54.

snøggr, adj, (-va-st) 1) uden hår, s. belgr Pjsk Lv 1. — 2) hurtig, rask, s. verki ESk 6, 8.

snør, /, (findes ikke i gen.), sonnekone, svigerdatter, s. né dóttir Ghv 18, kann nipt við s. skipta Pul III 2 b. — Som egennavn, Rp 23.

soð, n, suppe (det vand hvori kød er kogt), s. vas i bolla, om en ringe føde, Rp 4, gefa svinum s. Hhund II 39, Hjålmp II 8; jfr Refr 5, 2.

sodgolf, n, 'suppe-gulv\ gulv hvorpå

suppekar står, køkkengulv, liggja á s-i Qrv VII 4 (for soðhússgolf?).

sofa, (svaf, sofinn) 1) sove, s. of morgin HÃ¥vm 59, svafk mjok sjaldan Am 81, svófum saman i husi Korm Lv 41, ganga (at) s. HÃ¥vm 19, Hhund II 39 o. s. v., s. fátt, nyde ringe sövn, Sigv 3, 1, meðan aðrir sv£fu Eskál Lv 1, s. i hel, sove sig ihjæl, dø i sövne, Mhkv 8, s-andi maðr HÃ¥vm <5<5, s. í faðmi e-rri HÃ¥vm 113, s. á armi e-rri Fj 41. 42, Hhund II 48, s. hjá e-m, e-rri HHj 24, Grip 42, Korm Lv 60, Ã