teygj 566 til
af led, Mey 43, — t. ÃÃma, udstrække tiden, give tiden sin (evigheds) udstrækning, LU 6.
teyma, (-ða, -ðr), tömme, føre ved töjle, t. fsólar hjprt), Sól 55 (jfr BMÖlsen Solar Ij od 52).
téa, (téða, téðr), 1) vise, es Ãéð es sverð Vpl 17, t. tanna, vise tænder, HolmgB 9; vise, yde, give, t. e-m grjótaldar gildi, digtet, Refr 3, 1, t. e-m geðfjarðar ló, d. s., Htisdr 1, elska tésk Heil 8. — 2) hjælpe, téðuð Þórfinni BjH 8, t. e-m hála Am 3, 17, bÅ“nir t. við goð BSk 6, 31, sveit tér sÃnum drótni Valg 11, sÃ¥s frami téði Qisl 1, 9, hugr téðumk (skr. tjáð-) Eg Lv 26. — 3) omskrivende med infinitiv, t. beiða Eyv Lv 1, ték venjask við þrek fpk 2, mól t. deilask Porm 1, 15, þat tér verpld hryggva Mark 1, 31, sól tér sortna Vsp 57, undir t. blœða HHj 40, jfr Drv (XI) 3, téði hyggja Brot 13, t. vaxa Vell 6, t. binda Rv 6, t. þjóta QDropl 1, t. at fÅ“ra ÞjódA 3, 20, t. bergja Ht 11, téra barft standa Anon (XI) Lv 15. Jfr tæja, týja, tjóa.
tiggi se tyggi.
tigr se tøgr.
tigvæ, v. /. tigr, dværgenavn, Pul IV U 5.
til, præp., 1) til, med gen. (oftest foran, undertiden efter), efter verber, der direkte eller indirekte betegner en bevægelse (førelse, flytning, gÃ¥en o. s. v.), t. Geir-mundar Oddrgr 29, t. Gotborms Sigsk 22, t. Óðins Qrt 9. 10, t. Mornalands Oddrgr 1, (gefa, bortgifte) t. Gotþjóðar (med en mand i G.) Ghv 16, t. Sogns Vell 22, (vesa) t. Róms Mark 1, 12, t. heljar Grt 28, Fáfn 10. 34, Am 43, t. holts Ski 32, t. bjargs HÃ¥rb 23, stund t. stoks HÃ¥rb 56, hallar t. Lok 6, draughusa t. Hhund II 51, t. húsa Vsp 22, t sala Vafþr 8, t. skógar Hym 18, t. auðugs Vafpr 10, drÃfa draumþinga t. Hhund II 50, skrÃða t. fjprs, egl. krybe ind til livet(s sæde, for at fjærne det), Ghv 17, falla t. tveggja hluta, til to sider (en til hver side), Sigsk 23, t. grundar ESk 6, 44, t. landa PGisl 3, t. byrjar drpsla Rdr 8, t. lægis Krm 5, t. graptar, til gravstedet, Ltkn 23, bjóða t. geirhrÃðar, t. himins vistar Jorns 18, ESk 6,6, hjorr stendr t. hjarta, sammenblanding af to udtryk: 'rettes mod og stÃ¥r V, Yt 18, jfr Vsp 55, skera e-n t. hjarta, indtil hjærtet og dette ud, Akv 24, Ghv 17, lÃ¥ta jó taka (j: munni) t. jarðar, lade den græsse, Ski 15, velja orð t. róta (horns), til hornet, for at sætte dem, riste dem, pÃ¥ hornet, Eg Lv 3. — 2) om hørelse og syn, heyra t. gota, høre hestenes trampen, Hamd 18, Ski 14, heyra t. orða ESk 6, 8, hlýða t. orða Eg Skj, jfr Am 2, 1, heyra grÃ¥t t. hvilu, til, i retning af, o: fra, sængen, Sigsk 30, séa t. gildis, se hen til, j: vÅ“nte, Hávm 145, jfr vita t. geðs sÃns, forstÃ¥, skönne over, være sig fuldt bevidst, HÃ¥vm 12, ef vissim vit vætr t. hennar Grott 10, fregna
t. e-s, høre om, Hfl 7, Mhkv 6, frétta t. e-s Hfr 3, 20, segja t. siðar, fortælle om, Hfr 3, 3, segja t. nafns, røbe sit navn, HÃ¥rb 8. 9. — 3) om hensigt, formÃ¥l, mÃ¥l, vesa fuss t. e-s PGisl 6, gjarn t. fjprs TorfE 4, snarr t. e-s Ã