verð

605

verð

ok v. Sigsk 60, ef þat verðr Gróg 4, hvat v. kann Mhkv 28, verðrat íss á o" Vafþr 16. — 3) med prædikativt ord (subst. eller adj), blive, vise sig som (= reyn-ask) verðleikr yrði spk til e-s LU 14, hefr orðit þarfastr Ód 14, kvað rnik orðinn sverðlítinn, her omtrent = 'vœre', örettis 46, mæztr of orðinn Vsp 10, þanns vas orðinn æztr manna Nfr 3, 26, malmrýri telk orðinn skýran IngE 2, verðra matr in betri Hárb 3, hverr (jotna) elztr yrði Vafþr 28, eigi verðr gótt ór draumi GSÚrs 18, ljós verðr raun ESk 6, 46, ógipt verðr skjót Mhkv 19, allopt verðr í hreggi svalt Mhkv 21, erfitt verðr þeims illa kann Mhkv 24, varð gótt til vista Tindr 1, 7, v. ótt snimma Am 18, forðum hefr ek slœgvitr orðit Lil 43, svá vorðin spá-dómsorð Lil 12. — 4) blive, forløbe, ef þat bíðr at v. vel Hávm 41, urðumk leið en ljóta Eg Lv 27, varða gims sem gerði Tindr l, 1. — 5) med part. pass. (omskrivende hovedverbet) og adj, blive, fjpturr fastr verðr (—- festisk) Fj 10, at vér hrædd yrðim Am 17, hjarta verðr glatt Hávm 55, nptt verðr feginn Hávm 74, dynr malms varð gprr Steinn 3, 9, kveðit mun mér v. Þmáhl 9, arfi verðr skotat VOl 1, varð framgengt Yt 1, v. lattr Iifs Yt 14, v. heptr Yt 26, v. bariðr Rdr 5, v. þveginn Mhkv 6, v. fundinn Rst 35, sinn foður ráðinn v. Krm 27, lét v. háit sverð-þing Sigv 1, 7, lét v. helfarar veittar Jorns 34, lét v. banat jarli Þham 1, 3, varðat alinn psum Vafpr38, varð borinn Hyndl35, muna v. varit Alv 8, v. ráðit til gamans Grip 44, mun heitinn v. Grott 22, verðr fjprvi of farit Lok 57, v. leiddr heiman Am 35, pars aptrborin aldri v-i Sigsk 45. — 6) med dat. pers., blive, indfinde sig (for en, til godt eller ondt), ef okr góð skpp gerði v. Sigsk 58, kvaðat dœmi v. nema mér Oddrgr 12, sjaldan verðr víti vprum Hávm 6, mér verðr þprf hapts Hávm 148, þá varð hilmi hugr á vífi fihund II 14, þat verðr mprgum manni Eg Lv 38, þat varð mér ÞBrún 3, þat varð þinni konu, det skete for, den fejl begik, Lok 40, hvat þá varð vitri Am 12. — 7) måtte, blive nødt til, v. (v. 1. taka) at rísa ár Skall 2, v-um hylja harm Eg Lv 10, v. at forða fjprvi Arn 2, 6, v. pola eld ok eggjar Hskv 1, 1, v. flestir fjprlausn pola Hyndl 49, v. (at) liggja Yt 12, Gráf 9, v-um forðask fornhaldin skpp Hfr Lv 10, v. hlaupa Þmáhl 12, v. biðja Haustl 8, fpt v. rjóðask blóði Hfr 1, 8, v. flýja Gldr 8, munurn v. lifa við veiðimat Hym 16, verðk sjplf synja lýta Gudr III 8, verðr at skiljask, vi må nu skilles, Grip 24, v. hniga at velli Hhund II 10, urðum síðan Sæmorn vaða HHj 5, v. at biðja friðar fyrri Hárb 29. — 8) noget svagere er betydningen ofte, måtte, få lov til, kunne, v. at hrósa gagni Vell 32, þér v-ið ráða vingjpfum EU 1, v. at heyra Mark

I,  2, stefjum verðr at stæla brag Mhkv

II,  v. að minnaz Lil 53, verðk mik gcela

af grimmum hug Sigsk 9, veitt er lif pat er varð (j: veitt) LU 22. — 9) behøve, v. salkonur sœmð at vinna Sigsk 50, varðat lengi at blða hpggs Haustl 17. — Urigtigt (for hlautk) er varðk / varðk v. hapta Gudr 19. — 10) med acc, få, finde, bekomme, nu varðk mér ost Korm Lv 1, v. alla hylli e-s Sigv 13, 26, hertil bör vist henføres v. / ordsproget: láta einn eið alla v., nå til, omfatte alle (personer), Sigv 5, 8. — 11) miste, tabe, kvóðusk okr hafa orðit bæði Oddrgr 23, yrðak þik kvikvan Am 22, hefk orðinn goðfpður Hfr 3, 28, fullhugi sás varð dróttin Sigv 13, 22, hér skaltu lifit v. Pjpk (Jfr Wisén Em. o. Ex. 124 f). — 12) v. allr, dø, Gróg 5, v. ór heimi, d. s., Arn 6, 17. — 13) med præpp. og advv., med af, blive af, hvat varð af Þórgarði, hvor blev han af, Þjsk Lv 6, af heilum hvat varð húnum Vpl 32, hvat verðr af móði Fj 21, harmflaug varð af meiði, et smær-teligt skud blev, opstod, af, Vsp 32; miste, mold mun v. af firum Merl I 61; urigtigt er v. af for at / cod. reg. G ri 54; — med at, blive til (optræde som), v. at bana e-m Bdr 8. 9, Reg 5, Yt 11, at bpnum v-ask Vsp 45, Yt 13, v. at aldrlagi, volde død, Vafpr 52, v. at fjprlagi Håvm 118, v. at ynði Grip 44, v. at augabragði, blive til spot, Håvm 5, v. at bura skjóli Gudr II 34, v. at farnaði Grip 16; v. at spgum, blive til fortællinger, blive (yndet) genstand for omtale, Yt 20, hlaup varð at skaupi Korm Lv 53, — med å, v. á fitjum, komme på benene, Vpl 29, v. á mis e-s, gå glip af, Sól 28, v. á munni, komme til at sige, Hfr Lv 20, Þham 2, 2, — med fyr, blive genstand for, v. fyr pfund ESk 6, 58, v. fyr gørningum Nj 1, v. fyr svik-um Grip 33, y. fyr hótum Hfr Lv 22, v. fyr pislum Likn 44, v. fyr því máli, (dadlende) omtale, Sigv 13, 18; — blive truf-Jen af, gramr varð fyr Vinða myrði, kom i vejen for, blev truffet af, fyrsten, Vell 24, jfr v. fyr augum e-m St 9, også om genstande, Varrandi varð fyr víga Njprð-um, de traf på V., Sigv 1, 14, jfr v. fyr stafni, der viste sig foran stavnen, Hskv 1, 1; absolut v. fyrir, gå til grunde, Sól 27; bebude, varsle, opt verðr glaumr hunda fyr geira flaugun Am 25; — med við, v. vel við e-t, vise sig modig, tapper, overfor noget, Anon (XII) B 17, G rettis 13; med advv., v. fjarri e-u, blive, komme bort fra, miste noget, Akv 26; v. saman, komme til at leve sammen, GSiirs 26, v. uppi, komme frem, blive til virkelighed, Arn 5, 20; v. vel, få et smukt forløb, holde sig godt, Håvm 41. — Jfr fyrir-.

2. verða, Arn 2, 4 betegner en del af skibet, men er mulig fejl for varta, s. d.

Verdandi, /, 'Vordende', „nutidens" norne, Vsp 20.

verðbjóðr, m, føde-tilbyder', v. hugins ferðar, som giver ravnene føde, kriger, Tindr 1, 4.