verr
608
ves
Hamd 28; særlig i pi, v-ar, mænd, vig-djarfir v-ar Harkv 20, fyr v-um skilja Hjl 16, vápndauðir v-ar O ri 8, Sigrdr 33, vis-astr v-a, her om guderne, Vafþr 55, þás vpgu v-ar Lok 46, sleit vargr v-a Vsp 39, deila vig með v-um Lok 22; — synes engang (og sent) brugt som led i en kenning, hodda v. Heil 3. — 2) ægtemand, v. enn átti Qudr I 6, v. annarrar Sigsk 41, Helr 1, of v-i þÃnum Qudr II8, vask primr v-um vegin at husi Qhv 10, vpr ok grpm at v-i, overfor sin ægtemand (eller mand overhovedet), Lok 54, og sÃ¥ledes oftere i Eddadigtene, lirla v-i Hhard 9, láta sinn ver deyja GSúrs 9, v. spákonu Korm Lv 53, kjósa sér at ver Korm Lv 19, jfr 60, v-ar né óru pekkir (konu) Harkv 2, en v-ar þeira bræði Harkv 13, Signýjar v. Yt 10, Sifjar v., Tor, Þry 24, Hym 3. 15. 34, Orett 1, 7; — elsker, v. pinn, om Óttar, Hyndl 6, jfr 7 (hvor det dog bruges om en ægtemand), — v. ylgjar, ulv, Sigv 12, 27; eigut þær varðir v-a, om angelikaerne, i gÃ¥den Heidr 10. — Jfr frum-.
2. verr, m, sværd, Pul IV l 4.
3. Verr, m, jættenavn, Pul IV f 1. vers (udtalt vess), n, vers, bibelord,
især om Gabriels ord til jomfru Maria: Ave Maria, heilagt v. Od {3 8, hennar v. LU 99. — v. Pdr 4 er uden tvivl urigtigt for unz. — Jfr gunn-.
versna, (-aða, -aðr), blive værre, forværres, v-ar allr vinskapr Håvm 51, v-i veðrátta Bós 3.
versókr, m, 'hav-ild', guld, veitir v-a, gavmild mand, Bjhit 2, 13.
versæl, adj. fem, lykkelig med hensyn til sin ægtemand, om Gudrun (med henblik på Sigurd) Sigsk 56.
verulfr, m, sværd, Pul IV l 4, men urigtigt for verr ulfr som to navne.
Vervaða, /, elvenavn fegl 'gennemvadet af mænd?, j: en af Nåstrands elve?), Pul IV v 5.
1. verþjóð, /, menneske-folket, menneskene, fara v. yfir Lok 24, vinur v-ar Darr l.
2. verþjóð, /, (hav-folk\ oversættelse af det lat. submarini, Merl I 12. 23.
verpld, /, 1) 'menneske-tid, -alder', slægtled og dettes tidsrum, séa framm of v. hverja Vsp 29. — 2) verden, Mark 1, 2. 31, ESk 6, 56, Kristr reisti alla v. Skapti, v-ar blÃða Gd 50, v. steypisk Vsp 45. — Jfr hnegg-.
vesa, yngre vera (vas-var; v£rum-orum, verit; om verbets enkelte former kan henvises til Skjspr. 92—94; til de der anførte former kan tilföjes var-a med r Has 14; óru-(t) Harkv 2, Hfl 11, Sigv 2, 1), bruges dels selvstændigt, dels som hjælpeverbum. A) selvstændigt, 1) være, opholde sig (pÃ¥ et sted), befinde sig, v. i Valhollu Hak 1, v. á þingi Pry 14, Bdr 1, vprum pars heitir HlÃð ESk 6, 37, vask með þér Sigv 11, 6, vilk með þér v. Pry 20, senn v-andi úti ok inni LU
1, v. inni Lok 2. 65, v. á Vallandi HÃ¥rb 24, v. à Þrúðheimi O ri 4, v. ey i einum stað Hávm 35, v. at eyrum Freys Lok 44, v. á for Lok 55, v. á leið Grip 37. 38, v. nÃu rostum neðar HHj 16, v. til fjarri e-m FÃ¥fn 8; v. með átta (menn) Eg Lv 39; (dyrr) eru á Valhpllu Gri 23, salr es á Hindarfjalli FÃ¥fn 42, po es (sing.f) i Sogn út sjau þúsundir Hhund I 50, vas garðr milli Am 42; horn es á lopti Vsp 46. — 2) være, ske, finde sted, vas pat fyr lpngu Haustl 6, vas odda at Hfl 9, hlpmmun vas á hlifum Harkv 9, hitt vas fyrr Yt 5, herfall vas par Sigv 1, 7, par vas enn es Sigv 1, 2, alt es senn HÃ¥vm
17, gap vas ginnunga Vsp 3, år vas alda sst, vasa sandr né sær sst, dagr vas á sinnum Rþ 32, vasa pat nu né i gær Hamd 2, áðr en skepnan væri LU 6; leve, sås lpngu vas Yt 33; om en tilstand og beskaffenhed, varia sýnisk alt sem er Mhkv 17, myrkt es uti Ski 10, eitt er at lesti LU 20, esat einfalt lof ESk 1, 3, hverju eru þeira hjplt (ór golli) Akv 7, synd ef npkkur væri LU 60, vasat friðr PGisl 7, v. i vexti Krm 10, naut vpru ærin Am 94, es mér væni Håvm 73, vpn erum rómu Hhund I 25, hykk okr v. ulfa dæmi Hamd 29, pursa liki es á pér Alv
2, svá es maðr Håvm 50, hvat mun enn v. ævi Grip 12. 14, opt vas i tuni teiti meiri Qudr I 22, glaumr vas i hpllu Hamd 18, hvat es með psum o. s. v. Vsp 48, Pry 7, vamm pat es væri eða v. hygði Sigsk 5; om en persons væsen, svá vas minn Sigurðr Gudr I 18; om sind, stemning og lign., e-t es i hug e-m, en tænker på noget, Mhkv 4, v. i hugum, være ved godt mod, Hak 9, v. i kunnleikum (við e-n) Harkv 19, hugr minn vas á hvprfun Sigsk 37, peim es sorgalausastr sefi Håvm 56. — 3) om hvad der er eller bör være, pér vas engi pprf Korm Lv 12, pprfgi væri Skall 3, HHj 39, on es pess engi Am 71, mål es, at . . . Bjark 1, Vsp 14, Håvm 111, esat peir tolf es skelfi Eg Lv 39, rnér vasa dagr af þvà Korm Lv 44, eitt vas sét Mark 1, 29; at und oss pllum jafnrumt sé Sigsk 65, hykk at Svipdagr sé, at det er S., Fj 44, (ulfum) vas fang Ód 22. — 4) om herkomst og samhørighed, liðs vas sá yðars Am 43, þaðan eru Skjpldungar o. s. v. Hyndl 16, v. frá e-m, nedstamme fra, Hyndl 26. 33, emkat ek alfa o. s. v. Ski
18, vesa e-rrar ættar Hyndl 27, sagðak at kalfs (o: hjarta) væri Am 83. — 5) betyde, ráð hvat pat væri Am 22. — 6) med dativ, hvat es pér, yðr, hvorledes står det til med dig, Qrv IV 1, Gudr III 1, Harkv
3, draums kveðk pér v. HHj 19, vas plsmið allra tÃma, vilde det være ude med ham, St8; medfølgende sem, esa mér sem Korm Lv 38; med acc, hvat es mik at þvÃ, hvad vedkommer det mig, Grip 28. — 7) med efterfølgende infin, burde, kunne, par es at yrkja Jóms 6, óvÃst es at v. Eirm 7, HÃ¥vm 1. 38, svá vas at heyra