vid                                                                         614                                                                         s<rg

vidhlæjandi, m. en som ler, smiler, til en, Hdvm 24. 25.

Viði, n, Vidars land ('skovland'), Gri 17.

viðkværailigr, adj, egl 'anvendelig', passende, v-g orð Katr 17.

viðkvæmr, adj, egl 'som kommer (for) nær ved\ som gör stærkt indtryk, volder smærte, går en nær, œrit þykkir v-m vó Mhkv 21.

viðkpstr, m, træstabel, Mv I 20.

viðleggr, m, (-s), 'træ-ben', tilnavn, Bbreidv 2.

viðnám, viðrnám, n, modstand, veita e-m v. Hard 15, Hæng II 3 b, geta v. Tindr 1, 2, Iptum Vplsunga v. fáa Hhund I 52; v. varð Steinn 1, 3.

viðnir, m, 1) ulv (egl 'skov-bo'', af viðr), Pul IV ee l. — 2) høg, Pul IV ss 2. — 3) slange, Pul IV qq 4. — Jfr blind-, elg-, fet-.

vidr, m, (-ar), 1) skov, Pul IV kk 1, skovens navn hos menneskene, Alv 28, hrár, rár v. Ski 32, Hávm 151, myrkr v. Rp 37, Vpl 3, Oddrgr 25 (jfr Myrkviðr), gulr v. Bbreidv 1, grænn v. SnE II 202; þjokkva við, tætne skoven, Sigv 11, 2, v-i gróinn Hfr 1, 5, v. ok grjót Lil 94, til varna v-ar, til skovens værn, den værnende skov, Gri 39; á v-um uti Hhund I 41, II 33, hverfa á við Guör II 11. — 2) et enkelt træ, Ólhelg 4, (Yggdrasill) æztr v-a Gri 44, hpr v. Fj 23, jfr HHj 28, enn mæri v. Fj 21, rótlauss v. Hávm 85, sem v. at laufi Hamd 5, á v-ar rótum Skt' 35, á barri v-ar Sigrdr 11, urt alls v-ar Gudr II 23. — 3) ved (tømmer), v. feldr (= skíð) Korm Lv 2, v. enn vindburri, d. s., Vpl 9, birkinn v. Gudr II 12, jfr Håvm 60, borinn v., hermed menes (store) træstammer, der er samlede og anbragte til afspærring, Håvm 100. — 4) om en splint af Kristi kors, ESk 6, 65. — 5) skib, skriðr v-ar Ht 72, á fpgrum við Rv 23, skildr v. Am 3, 19, rauðr v. Pfagr 11, svartir v-ir ESk 12, 16, jfr Ploft 2, 4, v. þolir nauð Refr 4, 4. — I kenninger, for vind: v-ar morð OU 1, 5, jfr SnE I 330, — for ild: v-ar hundr Sturl 4, 9, hrot-garmr (v. 1. her alls) v-ar Helr 10, — for horn: v. eyrna óðs dýrs Eg Lv 3, varra v. ESk 12, 18, — for'kriger: Báleygs v-ir Gi'sl 1, 1 (næsten enestående), v. Hpgna meyjar Hal 9, v. Mistar Likn 27, geira v. Bjhit 2, 17, v. nadda tsldr 23, v. skpfn-unga Korm Lv 40, v. sárelds Sigv 12, 20, brynskíðs v. Rst 21, sárklungrs v. Has 46, hjalmdrifu v. Sigv 13, 7, ritar éls v. Likn 39, hjprbings v-ir Olbjarn, prmóts v-ir Steinn 1, 5, oddflaums v-ir GStirs 19, randláðs v-ir Hfr 3, 15, randa v-ir Ht 45, brynju v. Bersi 1, 1, isldr 25; v. elfar bála Sigv 12, 1, v-ir fenris flœðar bliks Mdr 16, ormstalls v-ir Evids 6, hreifa elds v. Sigv 2,13, hramma harðelds v. PjódA 1, 14. — Som dværgenavn Pul IV ii 4 (eller Víðr?). — Jfr aldin-, arm-, auð-, ás-, bein-, bjúg-, borð-, brand-, dolg-, dyn-, egg-, eld-,

él-, fen-, fúr-, galg-, geir-, gný-, hjald-, hlaut-, hljóm-, hlunn-, hlut-, hlyn-, hlœði-, hregg-, hring-, járn-, kol-, kyn-, lauf-, laut-, lott-, mjpt-, myrk-, palm-, rand-, róg-, sig-, skír-, són-, stål-, styr-, tvi-, ulf-, varr-, vin-, ping-, brym-, pi-.

viðra, (-rði), blive vejr (af vis beskaffenhed), fjolð of viðrir, der er mange slags vejr, Håvm 74.

viðreign, /, kamp (jfr eiga við e-n), vark hjá v. þeira Grettis 10.

viðrgefandi, m, som giver imod, gör gengæld, i pi Håvm 41, jfr endrgefandi.

Viðrir, m, Odin (egl 'storm-behersker'), V-ir så, hvar valr of lå Hfl 3, gefa V-i val Drv (XI) 7, V-is vald Hfr Lv 7, V-is kvæn, Frigg, Lok 26, V-is arfi, Tor, Rdr 16, V-is hpll, Valhal, Krm 25; V-is mun-strandar marr, Odins brysthav, skjaldedrikken, digt, Hfl 1, V-is vin, d. s., EGils 1, 21. —I kenninger, for ulv: V-is grey Hhund I 13, — for kamp: V-is veðr Tindr 1, 3. 10 (jfr veðrmagnandi), Isldr 16 (jfr veðrgjarn), —for skjold: V-is bplkr Grett 2, 6, V-is máni Pelf men her er Viðurs rigtigere, —for sværd: V-is vondr VGl 8, Vigf 2, Krm 27, — for kriger: brynju hveðru V. Rdr 11, —for valkyrje: V-is mær Hl 37 a; — V-is fjprðr : varð, í V-is firði Grettis 33, er ganske uklart.

Viðrímnir, m, Odin, Pul IV jj 1.

viðrkenna, (-da, -dr), erkende, verða v-andi mjukleik Lil 83.

viðrkvæmiligr, adj, passende, v-g orð Mgr 37.

viðrlíf, n, egl. 'hvad man lever af, under1, behandling, v. vasa sem vænst, det så ikke godt ud (med livet), sådan en behandling som han fik, ESk 6, 60.

viðrlíkjaz, (-tiz), måle sig med, Lil 8.

viðrnám se viðnám.

viðrsjó, viðsjp, /, egl 'œvnen, handlingen atc tage sig i agt for', undvigen af, v. glæpa Hsv 146, fáa víti (dat.) viðsjár, tage sig iagt for ulykken, Hålfs VI 5.

Viðurr, m, Odin (egl 'modstanderen'?), Pul IV jj 6, V-s fengr, digterdrikken, digt, Ormr 1, 2, V-s þýfi, d. s., St 1, V-s full, d. s., Arbj 13; V-s máni, skjold, Pelf; V-s veðr, kamp, Gi'sl 1, 10; brynju V., kriger, Tindr 1, 1; vanskelig er ken-ningen skipsmiðr V-s, digter, da V-s skip ellers er ganske ukendt, Bragi Lv 2. — Jfr gunn-, hald-, reið-.

viðvindiíl, m, vedbend (egl 'som vinder, snor, sig om et træ'), Pul IV kk l.

Viddi, m, jætte, Pul IV f 1; — v-a bróðir er 'vind', Skall 2, hvad så end v. egl betyder her. Jfr BMÓlsen, Arkiv XIX 99 f, Detter, Heinzel festschr. 3.

Vifill, m, sagnperson, HÃ¥lfs IX 2 (vokalen metrisk sikker), men . Vifill Pul II 2.

v'gg> n> (viggr» m> synes at bero på misforståelse eller måske yngre udvikling, der træder frem enkelte steder i hds. Jfr Arkiv V, 278 f), hest, v. at soðla Gud" II 18; Pul I a2, IV rr 2, v-s faðir,