vil

616

vind

13, v. veg e-s Eyv Lv 1, þat vildi goð Sigv 13, 32, v fund e-s Hårb 48, v. mitt gaman Fj 43, v. mund at e-m, ville modtage af, Oddrgr 22, hina viltu heldr HHj 26, viltu tplu lengri Hhund I 43, vilt enn lengra Hyndl 17 o. s. v., v. unda mjpð hildinga Pfiyn, mitt villat fé Korm Lv 44; — med infin. (overmåde hyppigt), v. á vág róa Hym 17, eiskpld vilk etin láta Fáfn 27, þik vilk fregna Bdr 8, v. freista sins frama Vafpr 11 o. s. v., ok ek v. vita Ski 3, Fj 7 o. s. v., eiga v-ak Alv 7, vildir ávalt vægja Am 101, þærs goll v-i biggja Sigsk 49, enn munk v. fyr verum skilja Hfl 16, v. kveðja e-n at e-u Húsdr 1, v. hafa e-n Jorns 13, v. þiggja líf jóms 43, v. drekka úti Harkv 6, v. biðja friðar Vell 20, vilið heyra Rdr 1; med adj. og part, þann vildum syknan Am 99, sås vill heitinn horskr Håvm 63, jfr pas vildigak vaxna láta Oudr II 40; med acc. og infin. (sjældent), seggi vilk alla i sal ganga Sigsk 44, jfr 51. — Med ni-sætning (hyppigt), vildu at ek telja Vsp 1, Lok 28, vil eg at drápan heiti LU 98, vildak at væri Korm Lv 34, Anon (X) I B 3. — 2) omtrent = skulu, munu, vill eflaust gera sik at fifli, vil bestemt, Sigv 13, 29.

viljalauss, adj, uden glæde, lyst, vakik ávalt v. Vpl 31, segja v-ssi harma Oudr II 9; iøvrigt synes en anden betydning at være at antage følg. steder, nemlig 'uden magt over sin egen vilje, berøvet sin frie vilje', hann vaknaði v. (jfr de følgende linjer) Vpl 11, árna v. á vegum, nødtvungen, Gróg 7.

Viljalmr, m, V. bastard, PSkall 2, — V. skinnari (12. årh.) fv 7. 28; — kardinal V. (13. årh.), Sturl 3, 1; — V-s bær, / Frankrig, Sigv 1, 11.

vilkit, Grip 26: þótt v. sé, selv om det ikke er godt, er mulig fejl for viltki, af vildr.

vilkvæðr, adj, digtende med lyst, emk v. of vini mina Arbj 2.

1.  villa, /, vildfarelse, fejlagtig opfattelse (af en sag), ESk 6, 58, Mark 1, 15; Ijótrar v-u, gen. abs., Katr 20.

2.  villa, (-ta, -tr), forvirre, bevirke at en tager fejl eller fÃ¥r gal opfattelse, draumar v. oss OSúrs 17, v-ir visdom allan Sjórs 2, ilt ráð v-ti mik Has 7, v. er dælst of heimskan mann Mhkv 28, v. fira Merl I 24, v-ask of myrkvan staf, tage fejl af, Eg Lv 38; hpfðu v-ta þjóð, urigtig v. /., HÃ¥rb 37; v-ask vegarins, tage fejl af vejen, Bós 7; rísta (rúnar) v-t, urigtig, fejlagtig, Am 12, v-tar rúnar, forvanskede runer, Am 9; part. viltr, ført bag lyset, fordærvet, v-tar þjóðir Od 9, — v-tar brautir, = villibrautir, vildene stier, stier som fører vild, Gautr II 21.

villhyggjandi, part. aet, urigtig opfattende (noget), af en urigtig mening, Herv III 5.

villigalti, m, vildgalt, Merl I 30, II 80.

viiligpltr, m, s. s. foreg., Merl I 39, II 24. 72.

villr, adj, vild (modsat tam), v. valr Nj 20; vildfarende, tagende fejl af, med gen., verða v. vega Håvm 47, fara v-ir vega Sól 62, fara v-ir hama, huga Håvm 155, vesa v. staðar, tage fejl af stedet (hvor en skal være), Hfl 5; v. est vig-stari Hæng VII 2; v-ir virðar, vildfarende mennesker, Mv 121, moralsk vildfarende, Mv III 5; — bar er ekki v-t, intet forvansket, urigtigt, SnE II 240. — jfr hund-.

villumaðr, m, 1) væsen der ser ud som et menneske uden at være det, v. refilstfga Þjsk Lv 6. — 2) vildfarende mand, især med hensyn til troen, vantro, Heil 10.

vilmál, n, behagelig, venlig tale, vas þepn' hvívetna v. talit (eller -mpl talið?), Brot 12; veifa v-um, svinge med smigrende ord, urigtig v. /., Hsv 112.

Vilmeiðr, m, mytisk person, vitkar allir frá V-i Hyndl 33.

vilmæli, n, smigrende tale, vplu v. Håvm 87.

vilnask, (-aðisk), ønske, v-numk pess nu at við Vplund dæmak Vpl 31.

vilnir, m, björn, Pul IV cc^ (vistnok af vil, n, jfr vilskarpr).

vilsinn se vílsiðr.

vilskarpr, m, björn, Pul IV cc1 (vistnok 'med hårde vil', en del af indvoldene).

Vimur, /, (-rar), elv, Pul IV v 1 (jfr SnE I 258), vaxattu V. SnE I 286, Vimrar vaðs Víðgymnir, Tor, Húsdr 6; Vimrar eldr, guld, Qrv IX 59; — V-rar Valr, skib, ESk

1,  1, marr V-rar, d. s., Pul III 4.

Vin, /, (-jar?), elv, Gri 27, Pul IV v 4.

vina, /, veninde, Hyndl 1, Oddrgr 4; v-ur verþjóðar, valkyrjer, Darr 1; Her-gauts v., jorden, Rdr 5. — jfr beð-, eðl-, fang-, mål-.

vinað se vinun.

vinalauss, adj, venneløs, Nkt 36.

vinan se vinun.

vinátta, /, venskab, Gd 33.

vinbjprg, n. pi, klipper ved (omgivende) eng(e), sitja á horni v-a Harkv 2. — Sagnlokalitet, egennavn, Gudr II 33.

Vinðr (Venðr), Vindr, m. pi. (i rim findes Venð- hos Arnórr 2, 11, men Vinð-hos Haldórr ókristni 7; nogen anden form end -r / nom. lader sig ikke konstatere, nom. acc. findes hos Arnórr, Oddr kik, Porleikr, Markus, fvarr, Gisl. jfr Bugge, Arkiv II, 228 f), Venderne, Arn 3, 8, Okt'k 1, 1, Pfagr 1, Mark 1, 15, val V-a Sindr 3, V-ða kindir Hfr 2, 4, fylki V-ða Vell 28, V-ðum hættr Sigv 1, 8, V-ða skeiðr Hókr 7, V-ða grund Arn

2,  11, V-ða sinni Tindr 1, 4, V-ða myrðir, om flere af Vendernes modstandere, Vell 24, Hfr 3, 7, Har-ntð, Hókr 6. — Jfr Austr-.

1. vinda, /, islæt (i væv), Vpr v-u, kvinde, EGils 1, 17.