víg                                                             623                                                             víg

vígadrótt, /, kampskare, Sturl 3, 8. vígaferði, n, drab, kampe, StjO II 10. vigalfr, m, 'kamp-alv', kriger, Sturl

4,  13.

Víga-Styrr, m, isl. hövding (10. årh.), Qestr 1.

vigband, n, drabsbånd, bånd til at binde en indtil denne dør, snúa vígbpnd Vsp 34 (i et uægte halvvers); jfr Arkiv XXX, 135.

vigbjartr, adj, lys, strålende, i kampen, ÞjódA 3, 17.

Vígblær, m, hestenavn, Hhund II 36 (egl 'kamp-vind', hurtig som vind til, i, kamp?).

vígboð, n, kampmelding (jfr herboð), StjO II 5.

vigbolkr, m, 'kamp-væg', skjold, v-ar valdr, kriger, Bbreidv 2.

Vigdalar, m. pi, sagnlokalitet, Hhund II 35.

vigdjarfr, adj, kampdjærv, Harkv 20, Pjsk Lv 6, Bjark 6, Håvm 15, ESk 6, 30, Ht 99, Merl II 72.

vígdrótt, /, kampskare, kampberedt skare, Håvm 100, Ht 16, i pi Sturl

5,  2.

Vigdvalinn, m, jingeret navn, Sól 78.

vigeisa, /, 'kamp-ild', sværd, Gráf 14 (tekst ufuldstændig).

vigeldr, m, s. s. foreg., þrymr v-s, kamp, Eg Lv 18.

vigfimr, adj, kamp-behændig, øvet i kamp, Kolli 2, Nkt II, Anon (XIII) B 19.

vigfold, /, 'kamp-land', kampplads, vpndr v-ar, sværd, Ht 30; snarest skulde man dog væn te, at v. betød 'skjold'.

vigframr, adj, dygtig i kamp (v. 1. til vigs framr), Yt 36.

vigfrekr, adj, kamp-begærlig, krigersk, Haustl 4.

vig-Freyr, m, 'kamp-Frey', kriger, v-s lif Ótt 1, 2.

vígfromuðr, m, 'kamp-fremmer', dygtig kriger, Yt 20.

vígfúss, m, 'kamp-villig', begærlig efter drab, om sværdet, Qrettis 33. — Islænder i 10. årh. PTref 1; V. Víga-Qlúms-son, Jorns 34.

víggarðr, m, 'kamp-gærde', skjold, veðr v-s, kamp, Porv 2.

viggjoll, /, 'kamp-elv', blod, vprm v. Ht 6.

vígglaðr, m (adj), skjold (egl 'skinnende, lys, i kamp'), Pul IV r 1. — Fem. vig-glpð, 1) økse, Pul IV m. — 2) jættekvinde, Pul IV c 5.

vighagr, adj, kamp-dygtig, kyndig i kamp, Ploft 2, i.

víghljóð, n, drab-sang, v£pn sungu v. Skáldh 6.

víghlynr, m, 'kamp-lörí (træ), kriger, Hl 25 a.

vighress, adj, kamp-rask, PI 58.

vigi, n, befæstet sted, befæstning, gamalt v. Hskv 2, 8.

vígja, (-ða, -ðr), vie, indvie, v. brúði,

med hammeren, Pry 30, v. saman, indvie til ægteskab, sst, v. e-n, /// konge, Sturl 3, 1, v. til byskups Mark 1, 27, v. til friðar Sturl 4, 28, (Kristr) v-ðiz oss, viede sig til vor frelse, LU 37, v. brunna Od 0 32, v. vatn tv 3, vígð mold Nkt 69, vif en vígðu, nonner, ESk 13, 5, vígð þjóð, klærke, EOils 2, 6, vígðr stafr, pilgrimstaven, Sigv 12, 27; ek v-i svá virða dauða, jeg vier d. v. s. bevirker en bestemt tilstand, Herv III 12.

vigleiptr, n, 'kamp-lyn', sværd, Eg Lv 22.

víglið, n, kamp(-beredt) skare, krigerskare, Hhund I 25, Sturl 4, 16.

vigligr, adj, der ser ud til at kunne kæmpe, kampdygtig, begnar v-ir Am 54, v. bani (banemand) Haustl 16; /v 5, Qrv IX 20; v. floti, kampflåde, Oisl /,° 3; menn v-ri Hbreidm.

viglitnir, m, hest (vistnok for vig-glitnir, 'kamp-skinnende'), Pul IV rr 2.

vígljóss, adj, kamp-lys, så lys at man kan kæmpe, v. morginn Arn 5, 17.

viglundr, m, 'kamp-træ', kriger, Bbreidv 5, OrHj 4, Sturl 5, 20 (i pi). — Som (fingeret) mandsnavn, Vigl 13. 21.

viglystr, adj, kamp-lysten, kampbegærlig, Sprlþ.

vígmiðlungr, m, kriger, Yt 36 (v. 1.).

vígmóðr, adj, kamp-ivrig, kamp-djærv, VOl 6, BjH 3, Ód 6, Pelf.

vígnaðr, m, 'kamp-slange', sværd, v-rs stafar, krigere, Korm Lv 62.

vignest, /, (-r), 'kamp-nål', sværd (el. spyd) (nest = nisti), v-a bol, sværd, HHj 8, láta v-r bresta saman Sindr 6.

vígniðjungr, m, kriger (v. 1), Yt 36.

víg-Njorðr, m, 'kamp-Njord', kriger, Qrettis 18.

vígnjorðungar, m. pi, krigere, Hav 9 (ved rettelse).

Vigolfr, m, fingeret navn, Sól 20.

vigrakkr, adj, kampmodig, ött 2, 3, Ht 28.

vigreifr, adj, kamp-munter, Porm 2, 21, BjH 5.

vígreyr, n, 'kamp-rör', sværd, láta v. lituð dreyra Hl 29 b.

vigrisinn, adj, 'kamp-rejst', som har hævet sig ved kamp, kamp-beromt, Grip 13, Gudr II 29.

vígrisni, /, berömmelse, vunden i kamp, kampry, Lok 2.

Vígríðr, m, kampsletten, hvor aserne og Surt kæmper (egl 'mark, hvor kampen ríðr, er i svingende bevægelse'), Vafpr 18.

vigrikr, adj, kamp-mægtig, Hskv 2, 1.

vígroði, m, 'kamp-rødme', vistnok rødme på himlen, der antoges at bebude kamp, v-a verpr á hlýrni Merl II 68, v-a varp af rómu StjO II 6; verpr v-a of vikinga Hhund II 19, her synes digteren at antage, at fænomenet har vist sig lige omkring eller over krigerne. Jfr Bugge, Studier II, 119, Detter, Arkiv IV, 72.