vpll                                                            628                                                           vprð

baugr fít 36 b, v-ar hringar Ód 12; — for hav: brimils v. Hfl 5, lunda v. Krm

5,   Sturl 3, 6, barða v-ir ÞOísl 2; — for jætte: v-ar dolgr Haustl 6. — Jfr baug-, borð-, Brá-, flat-, Fýris-, glym-, grund-, hall-, hauk-, hvít-, Iða-, Jpru-, Niða-, óðal-, Peizína-, rand-, rym-, Roðuls-, Sigars-, sókn-, stafn-, tun-.

vplna, (-aða, -aðr), afbleges, fplna ei né v. Mv I 24.

Vplnir, m, sagnperson, Krm 9 (dette og ikke Vuln- er bestemt den rigtige form; af vplr). — Jfr hring-.

volr, m, stav, stok, bítat peim vppn né velir Hávm 148, v. Gríðar, Gríðarvplr Þdr 9, vánar v. se vánarvplr, randa v. (hds val for vpl), sværd, Evids 3. — Jfr hjalm-, hjplmun-, stjórn-, streng-.

volsi, m, avlelem, (om hestens), Vpls 2. 5.

Volsungar, m. pl, Völsungerne, Hhund I 52, V-a niðr Þham 2, 1; V-a drekka, gift, Rdr 18 (jfr hrøkkviall). — / sing. om Sigurd, Sigsk 3. 13.

Volsungr, m, Völsungernes stamfader, Hyndl 26, Reg 18 (V. ungi). — Fyrstenavn i atm., v-s heiti Arn 6, 16; Sturl 4, 30.

volt, /, blandt skibets dele, Þul IV z 8; egl fem. af valtr, 'drejelig', 'vaklende'; Falk (Seew., 82) mener, at ordet betyder 'spir, af en noget anden form end vindáss.

vplundarhús, n, labyrint, LU 92.

Volundr, m, berömt sagn-smed, hovedpersonen i Vpl (passim). — smed, kunstner, i alm„ ofnar v-um Hamd 7, v. rómu, Odin, SnSt 4, 4, kómu til smíðar spakir v-ar Merl II 7. Jfr Brate, Zs. f. deut. Wortf X, 173 f.

vpluspakr, adj, rolig (opholdende sig) på vala, der her betyder armens dele (ben), eller armen selv, om guldringe, PjóðA 3, 27.

volva, /, spåkvinde (egl 'stav-bœrerske', af vplr), Qrv I 1, Ormsþ II 1, Bdr 4. 8. 10 o. s. v., v. i Varinseyju Hhund I 37, drepa á vett sem vplur Lok 24, v. velspó Vsp 22, v-u vilmæli, som man ikke skal tro på, Hávm 87, eru v-ur allar frá Vitt-olfi Hyndl 33, hos v., om Tordis, Korm Lv 48, vilsinn v-u, jættekvinde (se vil-siðr), Anon (X) II B 6; — Gymis v., Ran, Refr 4, 2.

vpmb, /, vom, bug, om moderlivet, Bj hit 1, 2.

Vond se vandr.

vondr, m, 1) vånd, svøbe, Ijósta vendi mar Korm Lv 9, vísmáll v. hrpkk BSk 13,

6,  gildir v-ir Katr 20, typta ok temja með líknar vendi (eller ét ord), LU 81. — 2) stav, stok, sundr sprakk vágr fyr vendi Leid 18, sem skildi vendir Þór. — 3) skovens navn hos Vanerne, kalla vpnd vanir Alv 28; v-ar jptunn, vinden, Eg Lv 23. — 4) gren, v. Jesse kindar, gren, skud pÃ¥ Jessæ slægt(træ), jomfru Maria, SnE II 188. — 5) mast, Pul IV z 8;

sveigðr v. ÞjóðA 1, 2, vendir bifðusk Arn 2, 4, sjautøgr v. Anon (XII) B 3. — I kenninger, for skibe: fákr v-ar Qrv IX 37, drasill v-ar Porm 1, 2, blakkr blås v-ar QSvert 2, dýr v-ar Vell 20; — for sværd: hvor man må gå ud fra betydningen 'stav\ Viðris v. VQl 8, Vigf 2, Krm 27, v. hjalts Bjhit 2, 23, valvpndr Sindr 2 (jfr valsendir), Gjallar v. Sigv 12, 27, v. vigfoldar Ht 30, v. brynju GSúrs 34, HolmgB 11 (ved rettelse), v. hjalms, hjalma Hl 12 b, Nj 10, v. benja brands Phred 2 (kenningen er overlæsset), v. vápndpggvar Phred 4; x. premja, v. 1. for premja skyndir, Kveld, v. mundar Korm Lv 26 er vist fejl for v. mála (af mól på et sværd). Jfr ben-, blóð-, folk-, hjalt-, hríð-, hvít-, lit-, llknar-, morð-, rlkis-, sår-, slíðr-, tams-.

vpnsuðr, m, gudernes navn på vinden, Alv 20 (v. 1. til vp-fuðr), Pul IV oo 1; 'den omflakkende", jfr no. vansa flakke omkring, vandre uden mål' (Ross).

1- Vor, /, gudinde (jfr SnE I 116; egl. fem. af varr), Pul IV h 2, V. banda, kvinde, GSúrs 14, V. gulls Mv II 15; jfr Pul IV yy 3. — Jfr Bing-, Fjpl-, Geira-, Glaum-, Grjót-, Her-, Krepp-, Leir-, List-, Odd-, Svi-, pl-.

2. vpr, /, landingssted (dannet ved menneskehænder), v-ar fýsir skip Ht 20; i kenninger, for skib: v-ar pndurr, andri ESk 12, 12, BÃ¥rdardr, v-ar Hrafn PjóöA 1, 12; — Ã