þræt

649

þul

2. þræta, (-tta, -tt), trættes, strides, samira okr at þ. hvárr Ragn X 5, þ. eða þjarka við e-n Hsv 49, þræt eigi aí þú sér, hævd ikke ved trætte at, Bjhit 2, 21, þ. e-t, trættes om noget, Mv III 16.

þrætugjarn, adj, trættekær, LU 72.

þrætulaust, adv, uden trætte, Nkt 82.

Þrœndir, Þrœndr (Skjspr s. 64), m. pi, Trönder, ÞKolb 1,3, Por/2, Hhard 3, Pjód A 1,10, Þfisk 3, BSk 6,11, tv 14, Þ-a drótt-inn Sigv 1, 13, jfr 12, 11, Svtjúg, Þ-a log (eller som ét ord) Anon (XII) B 19. — Jfr Inn-.

þrœnzkr, adj, tröndersk, p-ir drengir H/r 3, 3, þ-k drótt Bkrepp 4, þ-ir virðar Sigv 12, 13, p. jarl Tindr 1, 2, ÞKolb 1, 3, þ. gramr ESk 6, 44, þ-ar byggðir Arn

2,  6. — Jfr inn-.

prpmmun, /, tung gang, larm, þar vas ok p. Am 17.

prpmmungr, m, 1) en slags fisk, Pul IV x 3 (gengivelsen „sprætfisk", Nord-gaard, er næppe rigtig, da bet. i þramma er lige modsat den i „at sprætte"). —

2)  høg, Pul IV ss 2.

prpmr, m, 1) rand, kant, om jordens, landets yderste rand, strand, kyst, við jarðar þrom Hyndl 35, á þrpm jarðar Steinn 3, 9, við þrom grundar ESk 6, 31, við Foldar þrpm Yt 36, við þrom sævar Eþver 1, við þrom Bóknar Sigv 7,

3,   við þrpm Hléseyjar ESk 2, 2, stika jarðar þ-u Ht 16. — 2) randen af et skjold, við hlífar þrom Mfl 4, of hvítan þrom rítar Ht 54, þremir randa Ht 8. —

3)   om kanten, rælingen, pÃ¥ et skib, premir (v. 1. primir) Pul IV z 9, skipa premir Ht 38, víði, vági verpr inn of stinnan prom Refr 4, 4, Ã