XJII

Stíga lex. poét. pag. 777 col. 2: stíga yfir (of, um) e-n, stíga yíir höfuð e-m ; de quo disseruimus in traclalu de supersl. Hyperb. pag. 159-160 not. 2, cui addere liceat 2 Reg. V 3; cf eliam phrasin: at standa á hálsi e-m v. lex. poél. sub háls, quae in princípio planc directus est sermo et nullo modo metaphoricus.

Stórlátr lex. poél. pag. 781 col. 2j_₃: ³búl l. búi, ²heimil, l. heimill ¹post farargreiði adde punclum.

Svángr propr. concavus, inanis, tener, dan. svang, de slirpe

segelum.

Sverja imperf. svarði apud Snorr. SE I 340. Sviðarr Odin, cf vet. sax. suith fortis et velox. Sýn l. sýni, lex. poét. pag, 806 col. 1₂₂. Taðskegglíngar cf dritskeggíngar eodem sensu, in Bretasögur,

Ann. for nord. Oldk. 1849 pag. 12 not. 6. Trýta norv. tryta lenté tnugire, de bove. Vár (voi) ver, deest in lex. poét, sec, Fagursk. pag. 51.

Varða lex. poét. pag. 854 col. 1₁₉: víggyrðill /. víðgyrðill; deest inter composita huius vocis blývarða q. v. suo loco.

Vágr in compos. heilivágr.

Varðrún vet. germ. wartrún, Graff, ahd sprschz.

Ve cf norv. ve imum foci, I. Aasen, lex. norv.

Veorr nihil esl nisi ve-árr, orr vel óvr — árr, sed non a vígja; veoðv et veiðr sunt formae dilalaíae et quidem falsae, a veoiv; forma viörr, quam adfert Jac. Grimm, mylhol. germ. 316, non admiltenda est.

Veþreygr. in traclatu de superst. Hyperb. pag. 173 not. pro-posuimus derivalionem a veðr el eygja, videre, eygr oculatus [ut malé oculalus, Suet. Rhet. cap. 5) ; veðreygr igitur lempestateni vel aéris statum videns, i e. praevidens, prae-sagienS) quod aptissimum esl venaloris epilheton.

Vífill. de ho. notnine vide Iractatum de superst. Hyperb.

pag. 108.

Vinnraðr deest suo loco in lex. poét. sec. raðr serpens. Vínr lex. poét. pag. 885 col. 2₁₈: ti^ggvinnr /. tryggvinr. íÞróttarddjarfr lex. poét. pag. 923 col. 2₄ l. Jiróttardjarfr.