84

DILIGENTFR — DISRRTUS

d. kappsgáligr. cf accuralus, adsuelus, assiduus, distincíus, parcus, sludiosus.

Diligenter grant, vandliga, vandla, vannla. valde d. meginvannla , örgrant, tygjast. cf accurate, exacle,

Diligere unna. dileclus svas. dilecti homines ástmenn.

Dilucescere daga, morna.

Diluculum skæva. cf cre-pusculum.

Dimicare v. pugnare.

Dimidius hálfr, hálbr. ex dimidio structus hálfgerr. cf imperfectus.

Dirae feiknstaflr.

Directe einbendis.

Directio stefna. cf congres-sio, congressus*

Dirigerebe\rt<\, stefna, stemna, stilla, stýra, vísa. d. cursum halda. qui cursum dirigit stefnir, beinir, stýrir, haldviðr. cf auctor, conlendere, conver-lere, convocare, depulare, dis-secare, »re, moder'are. secare, slringere, tenere.

Dirimere skilja. cf disiun-gere.

Diripere rupla, svavfa. cf rapere.

Dirumpere kljúfa, klyfja, knosa, raufa, raufga, rífa, rjúfa, rjóða, slíta. dirumpi slitna , sprínga , klofna , rifna, bresta sundr, gánga sundr, blása í suntlr. qui dirumpit -sprengir, mcgingrönduðr. cf discerpere, dissilire, findere, frangere, noccre, laniare^

eripere, evellere , perforare, rumpere, transfodere, spargere, violare.

Diruptio rof, sprengr.

Dirus armr, aumr, aumligr, grimmr , Ijótr. cf crudelis, enormis, horrendus , immanis, saemis.

Discedere gánga, hliða, liða, leysast, hverfa á braut , hverfa braut. qni disscessit horfinn. cf abire, cedere, solvere, vertere.

Disceptare þvæta. cflitigare.

Disceplatio forefi. cf sermo.

Discere nema. cf capere.

Disoernere greina. cf dicere, enarrare, exponere, inlelligere.

Discerpere slítá. cf dirum-pere.

Discessus skilnaðr, héuaa-kvoma. cf fuga.

Discindere klyfja. cffindere.

Disciplina læríng , nám. d. ecclesiastica skript. discipli-nae klausur. cf inslilulio, perceptio, culpa , reprehensio, versns.

Discipulus lærisveinn.

Discors tvistr. cf timidus, tristis.

Discrimen grein, munr. cf differentia, ramus, res.

Discuneator sundrkljúfr.

Disertus snjallr, snjallmæltr, fljótmæltr, liagorðr, orðfimr, orðhagr, orðsnjallr, orðsvinnr, orðvíss, reiðmæltr, reiðorðr; orðspekíngr subst. d. in con-venlibus þíngmæltr, þíngsnjallr. cf eloqnens, facundus.