KLOQUBNTIA--BPISCOPUS
91
Eloquentia mælska, snild, munnshöfn , orðfæri, ovðspeki, hróðtala, hreimr orða. cf excellentia, facundia, lingua, sermo, praestantia.
Eloqui segja fram. cf dicere.
Eloquium mál. eloquio ci-his hraðmæltr. cf sermo.
(Emanare). emanat byss. cf erumpere.
Emarcescere morna.
Emberiza nivalis snasfugl.
Emendare bæta, rétta.i cf rectus, reparare.
Etnere kaupa. bene emlus velkeyptr.
Etnergere koma upp. emergit (impers). dregr upp. cf venire, adscendere^ trahere.
Emensus Rðinn. e. pedi-bus fetrunninn. e. longo tem-pore (de viá) drjúggenginn. raro e. sjaldfarinn. cf ferri, ire.
Emicare brenna, bresta, spretta (uppl. cf frangere, rumpere, saliré.
Eminentia hæfÃng. (hörgr). cf delubrum.
Eminere stúpa upp.
Emittere blása, láta or. qui emitlit rösuðr, steykkvilundr, stökkvilunclr. cf iacere, po-nere, spargere.
Emolumenlum hagnaðr, snún-aör, snúðr. cf commodum, fortuna, mutatio.
Emungere snýta.
En se.
Enarrare greina. cf discer-nere.
Encomium leyfð, lofsmÃð. cf carmen.
Enim þvÃat.
Enormis grimmligr. cf dirus.
Ensis v. gladius. ensibus dives svcrðauðigr.
Enunierare telja, tÃna. qui enumerat tÃnir. cf commemo-rare.
Enunciare inna, segja fram. quiprimus enunciat frumkvöð-nll. cf loqui, dicere, auctor.
Enyo noctis GrÃmhildr.
Eö þar, þars, þángat, þÃngat. cf ibi, illic, illuc.
Ephippium hnakkr, reið n. pl., (söðull). cf scamnum. e, iumento imponere söðla.
Epicinium sigvhljóð.
Epilogus (carminis inlerca-lati) slæmr.
Episcopus stjórnavi. den. siðreynir,vélhcptir; eflir vÃngarðs, hirðir bagla, eyðir banna, gætir sálna, gætir vÃgslu, njótr Yigslu, gramr mÃtrn, geymir höfuðkirkju, meistari saungs, krapti skóla, veitir vÃgslu, geymir klerka, stýrir klcrka, yflrmaðr lærðra, yfirmaðr kristni, græðiv þegna, sættir ýta, sættir sveita, sÅ“Uir seggja , skýlir hölrla , græöir andar , græcMr hollds , reynir sannleiks , réttavi böls , lægii-vins , lægir trega , stýrir hölda, stýrir fremdar, þjónari drottins, vÃnkjallari guðs ; þjónandi himna mildÃngs , greiðir laga guðs, reiðir laga guðs; greiðir laga